Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

negro waardoor een trait d'union speciaal met Rusland geschapen werd. (Zie Dl. III blz. 503.)

In 1898 kwam het nieuwe handelsverdrag tussclien Frankrijk en Italië tot stand, waardoor de economische toestanden in het laatste land werkelijk iets gemakkelijker werden. Delcassé heeft men er een verwijt van gemaakt, dat hij geen enkele contraprestatie van Italië geëisclit heeft. Opzegging van het Driebondsverdrag? Garantie van Frankrijks belangen in Marokko? De radicale staatsman echter zal geoordeeld hebben, dat reeds in het feit zelf der verbeterde FranschItaliaansche verstandhouding een versterking van Frankrijks algemeene positie lag en wellicht ook heeft hij begrepen, dat door een doelbewuste politiek in de Levant en op den Balkan Italië noodwendig op den duur meer en meer zou komen aan de zij van Frankrijk en minder en minder aan den kant van zijn Driebondsvrienden.

Marokko- Daarenboven zijn tusschen 1898 en 1902 door Fransche en ItaliaanTspraken'" sc'le staatslieden een reeks van mondelinge afspraken en verklaringen gewisseld, die men gezamenlijk „de Fransch-Italiaansche MarokkoTripolis afspraken" noemt '). In het voorjaar van 1899 wist de minister van buitenlandsche zaken Canevaro aan de Kamers mede tedeelen,dat zoowel Engeland als Frankrijk hem verzekerd had naar aanleiding van de Egyptische grensregelingen van 21 Maart 1899 (zie Dl. III blz. 359), 1" dat geen van de beide landen noch nu noch in de toekomst iets in den zin hadden tegen Tripolitanië, 2e dat niets geschieden zou wat de handelsrelaties van Tripolis en Centraal Afrika zou kunnen bemoeilijken. Den 15ae" December 1901 verklaarde Delcassé op zijn beurt van af de kamertribune, dat Frankrijk niet de minste plannen bad met Tripolitanië, dat het evenals vroeger Italië daar de volste vrijheid van handelen toestond en den 21sten Januari daaraanvolgende kou hij er bij voegen, dat Italië van zijn kant beloofd had, Frankrijk niet te hinderen in Marokko. Zooals te doen gebruikelijk, werd dit zakelijks opgesierd door wederzijdsche verbroederingen, vlootdemonstraties en bezoeken van de respectieve staatshoofden.

itahe en de Maar de Driebond? Daaraan hielden de Italiaansche staatslieden Driebond.

!) Op dezen en den volgenden gang van zaken werd groote persoonlijke invloed uitgeoefend door den Franschen gezant, dien Delcassé naar Rome gezonden had, Barère, een oud-journalist en een van Frankrijks beste koppen. Deze verkreeg spoedig grooten invloed op de pers, geen wonder trouwens, omdat werkelijk altijd de Driebondspolitiek impopulair was geweest in Italië.

Sluiten