Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar ten zeerste ook aan die der. .. .Turken. Zelfs zou men er toe kunnen komen de vooronderstelling te wagen, dat waar de toevoeging omtrent Novibazar bij de onderhandelingen straks met Turkije voor Oostenrijk genoeg nadeel opgeleverd heeft, aangezien men daarmee als 't ware bij voorbaat den prijs voor de erkenning der annexatie uit handen had gegeven: dat mogelijk op Duitschlands aandringen die toevoeging bij het annexatie-decreet gekomen was, om gedurende de ou vermijdelijke ruzie tusschen den bondgenoot en den vriend de deur zoo wijd mogelijk geopend te houden voor een spoedig herstel der onderling goede verstandhouding. Engeland echter had geen ongunstiger oogenblik kunnen krijgen voor een algeheele oprakeling der kwestie van het Nabije Oosten. Het had juist hoop gekregen, door de revolutie misschien den ouden invloed aan den Gouden Hoorn te kunnen herwinnen, met Rusland had het net een entente gesloten, ook Oostenrijk had 't altijd in z'n entente-politiek hopen te betrekken. . .

en juist op dat moment moest het kiezen tusschen z'n ouden en z'n nieuwen vriend! Het slechtst stond Eusland ervoor: diep geschokt was de Balkan-positie van het Tsarenrijk sedert het Verdrag van Mürzsteg en nu weer sedert de Turksche revolutie, maar Iswolski en Stolypin gevoelden te zeer hun machteloosheid om iets te riskeeren. In Sep- Conferentie tember nog had Iswolski getracht ook met Aehrenthal tot overeen- Buchiau stemming te komen op de boven reeds aangeduide conferentie van het landgoed Buchiau in Moravië, maar bleek er naderhand leelijk te zijn ingeloopen. Aehrenthal had als zijn voornemen te kennen gegeven Bosnië en Herzegowina te annexeeren, waarop de Rus als tegenprestatie de opheffing van de Convention des Detroits van 1841 geëischt had. (Zie Dl. I 5.38). Beiden hadden toen afgesproken — als het tenminste zoo sterk kan worden geformuleerd — geenerlei bezwaar te zullen maken tegen elkanders plannen. Iswolski, zooals hij naderhand naïevelijk in de „Fortnightly Review" bekende, omdat hij in de verste verte niet gedacht had, dat Aehrenthal zoo spoedig al zou losbranden, ') en Aehrenthal misschien, omdat hij begreep op zijn plannen veel gemakkelijker de toestemming van de Porte te zullen erlangen aan Iswolski op de zijne. Hoe het zij, toen Iswolski een paar dagen

*) Echter schijnen ook reeds bij vroegere gelegenheden (Mürzsteg?) Eusland en Oostenrijk de annexatie van Bosnië en Herzegowina te hebben besproken, zonder dat Rusland daarbij voor dadelijke uitvoering van die plannen had behoeven te vreezen.

Sluiten