Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tsaar Ferdinand had weer eens z'n draai naar het noord-oosten genomen, wat vooral uitkwam bij de reis die hij nog in 1908 ter gelegenheid van den dood van een grootvorst naar Rusland ondernam. In Februari 1909 kwamen vervolgens de verzoeningen tot stand: voor 2£ millioen Turksche ponden stond de Porte Oostenrijk Bosnië en Herzegowina, af, terwijl de schadevergoeding van Boelgarije frcs. 120.000 zou bedragen, door Rusland in dezen vorm te betalen, dat dat land de Porte 14 annuïteiten kwijt schold van de oorlogsschadeloosstelling,

die Turkije altijd nog betalen moest van 1878 en Boelgarije Rusland dan weer frcs. 82.000 schuldig zou zijn.

Nu had het incident gesloten kunnen worden, maar voor Yon Bülow De Entente begon het pas nu. In de gemakkelijke overwinning door Aehrenthal h™°^k0^oor op den Balkan behaald, in het gemakkelijke herstel der goede betrek- Vernedering kingen met Turkije, waarvan ook de nieuwe regeerders begonnen te van Servlebegrijpen, dat de Centralen hun natuurlijke bondgenooten waren, omdat slechts dezen, als vijanden der Serviërs en der Grieken het gelukken van hun politiek — een sterk en modern Turkije — oprecht konden wenschen, — vooral in het jammerlijke figuur, dat Rusland gemaakt had, zag de Duitsche rijkskanselier een gelegenheid, het incident algemeene staatkundige strekking te geven en er een succes uit te slaan voor de Duitsche wereldpolitiek. Zoolang de Oostenrijksch-Turksclie verzoening nog niet tot stand was gekomen, hield hij zich op den achtergrond, daarna drong hij voorwaarts. Een staartje van het muisje lag nog in Servië, dat door de Bosnische annexatie in z'n toekomst-verwachtingen diep getroffen, compensaties geëischt had, —

'n uitweg naar de zee — zelfs was gaan mobiliseeren en onophoudelijk z'n haat uitgekreten had tegen de Donaumonarchie. Nu moesten Engeland en Frankrijk Duitschlands voorstel aannemen om druk uit te oefenen op het kleine land, opdat het zich kalm zou houden. Rusland volgde nog een afzonderlijken weg en ried Servië aan alle compensaties op te geven en de rest „aan de Mogendheden" over te laten. Dat was de Centralen echter lang niet genoeg. Toen Servië 3 Maart een rondschrijven aan de Mogendheden richtte, waarin het verklaarde „dat het van alle eischen afzag en zich bij de beslissing der Mogendheden neerlegde, hetzij deze zouden beslissen, dat de annexatie louter Oostenrijk-Hongarije en Turkije aanging, hetzij dat het een Europeesche aangelegenheid was", eischten Aehrenthal en Bülow Servië's absolute verdeemoediging. Het landje had zich niet tot de Mogendheden, slechts

Sluiten