Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken die een afkeer hebben van de valsche, doode rust. Dit is de eerste waarheid in onzen tekst uitgedrukt, en die door het geweten bevestigd wordt.

Deze rust is verkrijgbaar door strijd. Deze tweede waarheid volgt uit de eerste.

Laten wij deze rust zoeken. Dat is vermaning die uit deze beide waarheden voortvloeit.

De rust van het volk Gods; het middel om die rust deelachtig te worden; het besluit dat genomen moet worden ten einde haar te verkrijgen; ziedaar de drie deelen van deze rede.

r.

Er blijft eene runt over voor het tolk Gods. Dit woord heeft in de eerste plaats een polemischen zin, die zich aldus laat vertalen: het volk Gods is nog niet ingegaan in zijne rust, het moet die nog verkijgen. Dit woord heeft ten tweede eene aanmoedigende strekking, die men op deze wijze kan uitdrukken: deze rust is voor het volk Gods bewaard, het kan haar dus verwerven.

Dit woord is dus te gelijk eene vermaning en eene belofte.

Eene vermaning, allereerst voor de Hebreen en ontleend aan hunne geschiedenis. Dit namelijk was liet gevaar waarin de Hebreen, tot welke deze brief gericht was, verkeerden: zij waren er niet verre van af om het verbond van God met hunne vaderen te houden voor eene voleindigde zaak, een verleden dat in zich zeil voltooid was. Zij waren dus in gevaar om het profetisch karakter van dit verbond, en hiermede juist datgene wat de heerlijkheid van Israël uitmaakte, namelijk van het woord te hebben voor de toekomst, te miskennen, en om alzoo dit woord, deze belofte reeds voor de vervulling te houden. Terug te koeren tot hetgeen te voren geschied was, zich aan dat verleden vast te klemmen, alle ervaringen van den tegenwoordigen tijd terug te brengen tot de wetten en vormen van voorheen, in één woord Jezus Christus

Sluiten