Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verklaard worden. Waar het noodig is, zullen zij zelfs zeggen dat die titels hun geloof uitdrukken. De gewoonte om hem die titels te hooren geven zullen zij allicht met geloof verwarren; en daar er eene kerk is die belijdt dat Jezus is de Christus, de Zone Gods, de Zaligmaker der wereld, de Koning zijner gemeente, en daar men lidmaat is dier kerk, zoo is men overeengekomen om te zeggen: dat zijn de titels en waardigheden van Jezus. Zoo is de belijdenis geworden tot een maatschappelijk gebruik, eene aangcnomene gewoonte, waarvan men zich niet wil los maken, want het afbreken der kerk zou eene groote maatschappelijke omkeering te weeg brengen. Voor 't overige, of de maatschappij niet meer rust zou hebben, indien het mogelijk ware zich met den naam van Jezus volstrekt niet meer te bemoeien, daarvan schijnt men niet geheel overtuigd, en daarover laat men zich liefst niet uit.

Is dit overdrijving? Is de openbare meening in vele kringen niet alzoo gevormd? Ware dit niet alzoo, van waar komt het dan, dat de meeste inenschen schrikken, zoodra men dien naam tracht te voorschijn te brengen uit de geheimzinnige en onvruchtbare wolk, waarin hij gehuld is? Verklaart mij b. v. het volgende verschijnsel. Als eene jeugdige ziel — wat gebeuren kan en vaak gebeurt — het leven ernstig gaat opvatten en alleenlijk maar gaat onderzoeken of die naam van Jezus, waarvan belijdenis is afgelegd, ook in verband staat met eenige behoeften die zij levendig in zich heeft voelen ontwaken, zonder zelfs nog tot eene levende en bewuste belijdenis te zijn gekomen, ziet men dan niet hare nabestaanden, ouders, vrienden, eerbiedwaardige en geëerbiedigde personen, die er zoo veel belang in stellen om die jeugdige ziel den goeden weg te zien bewandelen, ziet men ze niet ernstig bekommerd over haar toestand en toekomst? Dan gaat men alles voor haar vreezen, niet alleen dat zij zich, zooals men zegt, onmogelijk make in de wereld, maar dat zij hare schoone hoedanigheden bederve, dat zij het inwendige evenwicht verlieze, dat zij, in de plaats van die aangeborene en natuurlijke harmonie aller krachten en vermogens, die haar zoo aantrekkelijk maakt, zich

Sluiten