Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

week, is liet daarom dat liij op den Sabbats-avond dit buis heeft betreden? Is het eene voorbijgaande vreugde die hij er verspreidt, eene vreugde weldra door smart gevolgd, eene vreugde, die noch nieuwe krankheden weert noch smartelijke scheiding noch storingen in de liefde, die erger zijn dan scheiding? Maar waar Jezus iets doet daar is hij ook iets. Voorzeker, Simons vrouws moeder is door deze genezing niet onsterfelijk gemaakt; en wat himon zeiven betreft en Andreas, zijnen broeder, en Jakobus en Jolumnes, wij weten dat zij sedert geen gemakkelijk leven hebben gehad. En toch blijkt het wel, dat zij dezen avond niet hebben vergeten; dat nieuwe krankheden, die wellicht gevolgd zijn, dat de dood zelve, de onvermijdelijke, den indruk door deze genezing te weeg gebracht in hun gemoed niet hebben kunnen uitwisschen. I)e evangelische overlevering toch heeft dit verhaal bewaard: Simon Petrus heeft het belangrijk genoeg geacht om het op te nemen in zijne apostolische getuigenis en het mede te deelen aan Markus, zijn zoon in het geloof. In deze genezing hebben zij dus nog iets anders gezien dan de genezing zelve, iets blijvends en onvergankelijks. Zij hebben niet alleen eene gave, maar in de gave hebben zij den gever ontvangen. Een hart alleen is duurzaam en onvergankelijk, en niet eene gave. Jezus heeft niet alleen iets gedaan in dit huis van Simon, maar in hetgeen hij gedaan heeit, heelt hij zich zeiven geopenbaard; in hetgeen hij gegeven heeft, heeft hij zich zeiven gegeven. Die vrouw, die nu opstaat van haar leger, om den hemelschen geneesmeester te dienen en hem en den zijnen den feestelijke» maaltijd te bereiden, het feestmaal, dat aan hare vreugde eene uitdrukking gaf, die vrouw hoog van dagen heeft hem niet altijd op deze wijze kunnen dienen, hem dienen met hare handen, hem dienen in haar huis; zij heeft hem voorzeker niet gevolgd van stad tot stad, van vlek tot vlek, van Galilea tot in Judea; en al had zij het ook gedaan, toch is de dag gekomen, dat zij heeft moeten ophouden met hem te dienen. De tijd is voor haar gekomen dat hare stramme handen den dienst weigerden, dat hare bevende knieën het afgeleefde lichaam

Sluiten