Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genade, eene slaking onzer banden, daartoe is nog iets anders noodig dan het staan op den kruisheuvel en liet staren op den gekruisigde, iets dat ons door den pinksterdag verkondigd wordt en verklaard. In den H. Geest komt de gekruisigde als Vorst des levens terug tot de wereld, predikende verzoening.

Wij aanschouwen hem thans in zijne vernedering. Ook daar, daar, zoo immer, is hij koning. Hij behoeft de stralenkroon niet om koning te zijn. Hij is het als de gebondene. Mochten wij hem als zoodanig erkennen, ook thans erkennen door den H. Geest. De koning der Joden in het gericht van den romeinschen landvoogd, d. i. de koning van het rijk der waarheid in het gericht van het koninkrijk dezer wereld. Ziedaar ons onderwerp. Wij splitsen het in twee deelen. De koning der Joden zijne koninklijke waardigheid aan het rijk dezer wereld belijdende. De koning deiJoden zijne koninklijke kracht aan het rijk dezer wereld betonnende.

I.

Daar staat dan de gebondene Nazarener voor den romeinschen landvoogd, den heiden. Achter hem staat zijn volk, het volk Gods, het volk des verbonds, het volk der beloftenissen; liet staat daar als in zijne heilige ordeningen met zijne priesters en ouderlingen en schriftgeleerden, opvolgers van zijne Mozessen en Aarons en Ezra's, aan het hoofd. Het staat daar, brandend van ijver voor zijnen tempel, gloeiend van verontwaardiging over den tempelschender: het staat daar, als of het nog eens uit Egypteland uittrok of uit Babel terugkeerde, om het verfoeisel uit zijn midden wegtedoen, den man die zich een heer noemde van den Sabbath, die de steenen des tempels niet eerbiedigde, die het hoogepriesterlijk gewaad niet voor heilig hield. Het is een heilige tijd: de heilige paaschweek; zij betreden den drempel des heidens

Sluiten