Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de derde, tot nu den tienden dag toe. Doch, wie ook gerust had op de twee sinds dien Vrijdag verloopen Sabbathdagen, niet de apostel genaamd Thomas, Didymus, de tweelingbroeder. Wie ook het dagwerk, den slavenarbeid der week weder op had gevat en aan de maatschappij hart en hand geschonken, niet de apostel genaamd Thomas, Didymus, de tweelingbroeder. Wie ook de wijsheid der ervarenen had in beoefening gebracht: er is een tijd om te weenen en een tijd om te lachen, een tijd om te zoeken en een tijd om te laten verloren gaan, dat ieder mensch ete en drinJce en het goede geniete van al zijnen arbeid; dat in eene gave Gods (Pred. III), niet de apostel genaamd Thomas, Didymus, de tweelingbroeder. Nog immer doolde hij rond in zijne droefheid, eenzaam en de menschen schuwende. De stomme natuur voegde beter bij zijne stomme smart dan de taal der mensehen.

Hij behoorde ook buitendien niet tot de zeer spraakzamen. Slechts zelden liet hij zijnen geest uit, maar dan ook was zijn woord een vuurvlam. „Laat ons ook opgaan naar Jeruzalem en met hem stervenMet dit woord had hij zijne aarzelende medejongeren aangevuurd om mede optetrekken naar Jeruzalem. „Heere, wij weten niet waar gij heengaat, en hoe zouden wij den weg weten Met dit woord had hij, hij de eerste na Petrus, den Meester in de rede gevallen, begeerende den weg uit te vorschen waarop hij hem zou kunnen volgen. Doch ziet, den weg had hij niet ontdekt. Met hem te sterven: zelfs dit was hem niet vergund. Geduldig moest hij zijn sterfuur afwachten, met een gebroken hart ademhalen op de aarde, totdat het Gode in den hemel, die niet antwoordt van zijne daden, behagen zou hem weg te nemen, dien adem tot zich te trekken. Zoo zwierf hij dan rond op de wijde aarde, met gebukte houding en terneergeslagen oog. Zoo was er voor hem geen Sabbath meer noch werkdag, niets dan het lijdelijk afwachten van het stervensuur.

Met den dood van Jezus was hij gestorven, in zijn graf was hij begraven. Hoe had zijn woord niet tot hem gesproken en diepe sporen gelaten in zijn gemoed, sporen van enkel licht. Welk

Sluiten