Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die fijn beschaafde Atheners zijn voor de verhevenheid van Paulus' rede, hoe onvatbaar om die welsprekendheid der waarheid en deiliefde te verstaan, hoe onvatbaar voor die betooning van geest en kracht? In zijne rede ligt de oplossing van alle vraagstukken door hunne wijzen gesteld, de ontknooping der raadselen van hun eigene geschiedenis en van de geschiedenis der menschheid. Maar zij vermoeden er niets van, zij zullen hem wederom hooren; en intusschen blijven zij redetwisten, naar het nieuwe haken en in het nieuwe altijd het oude terug vinden, de oude lichtzinnigheid, de oude oppervlakkigheid, de oude vormelijkheid, het oude ledig van verstand en hart; en Athene zinkt, zinkt al dieper en dieper en wordt eindelijk zelf in zijn zinken tot een schouwspel voor de wereld.

Neen, het verwondert ons niet. Daar is geene opstanding voor degenen die met de opstanding van Jezus Christus spotten. Die opstanding loochenen het is het leven loochenen, den geest loochenen. Niets blijft er over dan natuur, natuurdienst, natuurvergoding, verslaving aan de natuur, materialisme. Dat is het einde eener beschaving die het Christendom afsloot, al noemt zij zich christelijk; een einde helaas, dat wij niet meer behoeven te profeteeren, want het is reeds aanwezig.

Maar het is mij wanneer ik alzoo spreek alsof ik mij hoor toeroepen uit het midden dezer schare; prediker gij mist uw doel, gij bestrijdt niet de gebreken van uw gehoor, gij strijdt tegen afwezigen. De beschaafden die het Christendom verwerpen komen niet ter kerke, tenzij dan wanneer zij meenen iets nieuws, iets moderns te kunnen vernemen; en uw Christendom is reeds achttien eeuwen oud, zij kennen het.

Ik weet het. Toch zou ik meenen niet te vergeefs gesproken te hebben, al ware er slechts één in deze vergadering, voor wie het voorbeeld der Atheners waarschuwend geworden ware te dezer ure, en die mocht geleerd hebben, de ware humaniteit niet te zoeken buiten dat achttien eeuwen oude Christendom, het Christen-

Sluiten