Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achter u, in het verleden is Christus, over deze eeuw heerscht hij niet. Daar klinkt het: zie om u heen, hij is overal, deze eeuw is de aanvang van zijn rijk, de openbaring zijner heerlijkheid. En toch zegt ons geloof: neen, daar is geen verbond tusschen den Heilige en de goddeloosheid, den dienst des vleesches en den lust der oogen. En toch wederom: hij is machtig in het heden als in het verleden, deze eeuw behoort hen toe als alle andere; voorwaar, zijn woord bestaat, zijne belofte faalt niet in eeuwigheid. Hij heeft ons den Trooster gegeven, den geest der waarheid die bij ons blijft in eeuwigheid.

Welnu, hoe luider de verzoekende stemmen tot ons komen des te luider spreekt ook die stem des geloofs, d. i. de stem des H. Geestes in ons hart. De eerste vrucht der verzoeking bij den geloovige is dat hij inkeert in zich zeiven, dat hij Gods aangezicht zoekt. Tijden van verzoeking zijn tijden des gebeds. En het gebed, dat spreken met God dat geen mensch aanschouwt, dat de wereld niet verstaat, het opent ons de gewesten der eeuwigheid, het doet ons Christus aanschouwen gezeten aan Gods rechterhand, het doet ons zijn werk verwachten en de sporen daarvan in de wereld erkennen, daar waar evenmin de koortsachtige blik des dweepzieken ij veraars als de verstrooide blik des kortzichtigen wereldlings iets daarvan ontwaart.

Het doet ons zijn werk verwachten: die gelooven haasten niet. Die beproeving des geloofs werpt eene vrucht af, eene kostelijke vrucht der gerechtigheid. Het goud ontdaan van de onreine bestanddeelen waarmede het vermengd was, schittert zuiver en helder. Welnu, welke is de vrucht der beproeving ? Indien toch de beproeving geeue vrucht afwierp, zoo zou het geloof in denzelfden toestand blijven, en wij zouden kunnen zeggen, hoogstens: onderwerpt u, draagt de verzoeking, maar niet: acht het voor louter vreugde. De vreugde veronderstelt dat er iets heerlijks mede bereikt wordt, iets grooters dan wij vroeger bezaten, meerdere reinheid des geloofs, grootere vrede des harten.

Die vrucht wordt hier genoemd. Het is de lijdzaamheid.

Sluiten