Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

acht liet niet ongepast u daarover naar aanleiding van liet apostolische woord te spreken, en dit verband met u te beschouwen van de zijde waarop het ons hier voor oogen wordt gesteld, namelijk wanneer de Apostel zegt: niemand roemc op menschcn. Verscheidenheid in de eenheid als den waren roem der gemeente wensch ik u voor te stellen. Wij zullen eerst zien wat den Apostel aanleiding geeft om daarover te spreken, en vervolgens onderzoeken wat hij daarvan zegt.

I.

Indien één volk voorbeschikt scheen om de menschelijke zijde van het christendom, d. i. het christendom zelf als herstel der menschelijke natuur te begrijpen, het was voorzeker het grieksche. Hier had het heidendom zijn onnatuurlijken en gedrochtelijken vorm afgelegd en was geworden dienst van het schoone, van het ideaal-menschelijke, zonder nog in de menschvergoding der latere Romeinen terug te zinken. Hier in Griekenland had de menschelijke ontwikkeling haar hoogste punt beklommen, hier bloeiden wetenschap en wijsbegeerte, kunsten staatsleven. Geen wonder dat hier de apostel van Jezus Christus, al kwam hij ook uit het verachte Judea, toch een open oor vond voor zijne stellingen. Had het Oosten, had ook Judea eenige vrucht aftewerpen voor de grieksche beschaving, welnu zij doe het. Evenwel het geopend oor was niet altijd een teeken of voorbode van een geopend hart. Althans niet te Athene, het oude middelpunt der grieksche beschaving. Meer te Corinthe, de stad der levendige beweging, de stad die meer toekomst had dan Athene welke het verleden vertegenwoordigde. Hier vond Paulus' prediking ingang. De Heer had een groot volk in deze stad. Gedurende een verblijf van ruim anderhalf jaar werd de groote apostel der Heidenen er de stichter van eene talrijke

Sluiten