Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrije onderdanen heeft, onnlat zij één zijn niet hem, door zijn geest bezield: het denkbeeld in één woord van eene gemeente Gods. Welnu, hier komen wij tot een tweede besluit, eene tweede stelling, die de waarheid van ons teksthoofdstuk en van het gansche boek der Handelingen komt staven: hebben de apostelen in de heidenwereld het israëlitisch beginsel gebracht, zij hebben het niet anders kunnen doen dan door haar den Messias te prediken, want dat is het beginsel van Israëls volksbestaan.

Maar nu doet zich eene derde vraag voor. Hebben zij den Messias verkondigd profetisch of historisch, dat is als nog zullende komen of als reeds gekomen? Behoef ik liet u te zeggen? Hier spreekt de geschiedenis luide. Ik zeg niet de geschiedenis der Handelingen, want deze hebben wij te verdedigen, maar de wereldgeschiedenis, de geschiedenis der christelijke kerk in de wereld. Die kerk is niet opgetreden in naam der synagoge; zij werd door haar vervolgd, /ij is geene joodsche secte geweest. Ware zij dat, zij zoude geene predikers gezonden hebben tot de heidenen. Israëls profeten waren geene zendelingen. Neen, wat de kerk ten eenemale van de synagoge scheidde was het geloof aan de vervulling der profetie, liet geloof aan de verschijning van den aan de vaderen beloofden Messias. Hier worden wij dus noodzakelijk tot liet besluit gebracht: de apostelen, die de christelijke kerk hebben gesticht, hebben het niet anders kunnen doen dan door de prediking van eenen Messias die gekomen is.

Hoe nu de prediking te verklaren? Hoe het geloof der apostelen te verklaren? Dit onderzoeken wij in de tweede plaats, en komen daarmede midden in het onderwerp dat de stof is onzer feestviering.

II.

Zoo hebben dan de Apostelen den Christus gepredikt, omdat zij in den ('hristus geloofden, d. i. dat zij geloofden dat Jezus

Sluiten