Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat geloof dat weet dat eerst wat rijp is kan beoordeeld worden, en dat liet rijpe niet behoeft te worden afgebroken, dat liet van zelf afvalt, om dan öf te worden bewaard i>f te worden weggeworpen? De akker, liet is waar, is immers vol onkruid, maaleerder kan liet onkruid goede tarwe dan de tarwe onkruid worden. Dit is liet gevaar, en liet eenige voor de gemeente, dat zij als onkruid uittrekke en wegwerpe wat wellicht tarwe is of kan worden.

Te midden van dien strijd naar binnen en naar buiten openbaait de gemeente hare kracht en blijkt zij te zijn onvergankelijk. De vervolgingen kunnen haar niet uitroeien, de ketterijen niet ontbinden. Ziet, daar is de hooghartige verdraagzaamheid van liet romeinsche keizerrijk, de verdraagzaamheid der onverschilligheid, ten opzichte der gemeente veranderd in de felste, de wreedaardigste onverdraagzaamheid, eene onverdraagzaamheid die geen middel ontziet, noch geweld noch list, en de gemeente van Jezus Christus te vuur en te zwaard verdelgt. Wat is het nu dat daar aan een jeugdigen vorst van keizerlijken bloede de overtuiging schenkt, dat in die gehate en gevreesde en vervolgde secte des Nazareners, die ten schouwspel diende in hunne bloeddorstige spelen aan Rome's verwijfde grooten en die niettemin aan Rome hare dapperste en getrouwste legioenen, aan de Cesaren hunne, onder één voorbehoud, getrouwste onderdanen leverde, wat is het dat aan Constantijn, den tot keizer geroepenen, de overtuiging schenkt dat in die secte de kracht ligt van liet rijk en dat hij in het teeken des kruises zal overwinnen? In de geschiedenis is het eene schoone legende geworden, maar die legende is vol historische waarheid, vol werkelijkheid. Het mostaardzaadje was onder de boomen des wouds niet verstikt, was opgeschoten tot een boom waarin de vogelen des hemels zich konden nestelen. < lenoeg: het zinkende keizerrijk vond een nieuwen steun, waarop het nog duizend jaren zou rusten in de van nu voortaan geëerde, met rechten en voorrechten bekleede kerk van Christus; en, wat meer is, het verbond van kerk en staat, wel een profetisch tee-

Sluiten