Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die op de menschelijke natuur toe te passen en spreken van familiën van geesten, van karakters die elkander aantrekken, of die elkander afstooten. Maar volkomen gelijk zijn geen twee menschen. De zonde is liet, de zonde alleen die gelijk maakt, die haren eenvormigen stempel drukt op de rijke openbaringen van liet geestelijk leven der menschen om die te onderdrukken en den geest zoo mogelijk te dooden. Het is de gelijkheid van de koude duisternis op het witte lijkkleed. Maar waar de geest ontwaakt uit zijnen diepen slaap, waar de mensch opstaat uit het grai der zonde, daar komt eii tiert het leven in zijn veelvuldigen rijkdom en veelsoortige vormen. Daar groent en bloeit alles, daar kleurt en beweegt zicli alles. Daar is de lente, eene eeuwige lente, met de onuitsprekelijke frischheid en onbeschrijfelijke kracht van het onuitputtelijke, maagdelijke leven.

Welnu, dat is het wat Paulus, man geworden en wetende dat hij zelt weldra zal gesteld worden tot een drankoffer op het altaar des levenden Gods, dat is het wat hij aanschouwt in de heidenvvereld, de kwijnende, de stervende heidenwereld. Dat is hem Christus onder de heidenen, de hope der heerlijkheid. Daarom spreekt hij van den rijkdom der heerlijkheid dezer verborgenheid onder de heidenen, en elders van den onnaspeurl ijken rijkdom van Christus en van de veelvuldige wijsheid Gods in de gemeente (Ef. III: 8, 10). De rijke wereld, die in zijn gemoed was opgewekt, sinds de Zoon Gods in hem was geopenbaard geworden, hij ziet haar niet alleen in zijn gemoed; zijn evangelie is evenmin eene kranke mystiek als een angstvallig en somber fariseïsme, zijn evangelie is eene kracht Gods tot zaligheid, een iegelijk, die gelooft, den Griek en den Jood, den Scyth en den barbaar; eene kracht Gods tot zaligheid, dat is tot behoud, eene reuke des levens ten leven, eene verlossing, eene verheerlijking Gods in den mensch en des menschen in God; zijn evangelie is een historische kracht. De eerste schepping Gods, bedolven onder de zonde maar niet vernietigd, hij ziet haar door het herscheppende woord andermaal uit de wateren te voorschijn komen, met

Sluiten