Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

luide. Vijftig jaren zijn verloopen sinds deze gedenkwaardige verlossing, en hoe vele vijftigtallen zijn er nog overig van de duizendtallen, die op Waterloo's velden voor Nederlands eer en onafhankelijkheid streden? Een nieuw geslacht is opgestaan, voor ?t welk de verlossing van toen slechts een' gedenkblad uitmaakt eener aan te leeren geschiedenis. De meesten van ons hoorden het van onze vaderen maar reeds spreken wij er van tot onze kinderen als eene door ons zeiven ontvangene overlevering. Dit is toch voorwaar, — zoo zegt gij te recht — eene te onbeteekenende, eene — vergunt mij het woord — te platte waarheid, wellicht om ooit, maar voorzeker om thans van den kansel vermeld te worden: dat ons leven kort is en dat het eene geslacht het andere als voortstuwt in het graf. En is het dan niet juist het verhevene, het godsdienstige van een feestdag als dezen, dat wij toonen van ons zeiven af te kunnen zien, ons te kunnen verheugen over hetgeen wij niet gezien hebben, en eene toekomst te kunnen wenschen voor het vaderland, eene toekomst die wij zeiven niet zullen aanschouwen? Voorzeker, vaderlandsliefde is een verheven gevoel, een kenteeken van den adel van ons geslacht, een teeken dat de mensch zich zeiven kan verdiepen en verliezen in het algemeene, het groote, het liooge.

Het is zoo; en wellicht verspilde ik reeds te veel woorden om eene verklaring van de keuze van dit tekstwoord af te keuren die in strijd is met mijne bedoeling, en wacht gij reeds te lang met die bedoeling van mij te vernemen. Neen, niet om u de wisselvalligheid van 's menschen levenslot voor te stellen voegde ik er dit woord van Hizkia's krankheid bij, maar omdat met die krankheid zijne geschiedenis en de geschiedenis van Juda eene wending genomen heeft, die ons zoo niet — wellicht ook — tot bestraffing, althans voorzeker tot waarschuwing kan zijn.

Laat mij u eerst die wending kortelijk beschrijven.

Van de krankheid hier vermeld is Hizkia hersteld. Op zijne vurige bede werden hem vijftien jaren levens toegevoegd. Ach, zouden wij bijna zeggen, had hij niet zoo vurig om verlenging

Sluiten