Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al wat ons tot dit geloof brengt, het geloof in ons versterkt, is dus, hoe moeilijk het ook valle, stof van vreugde. Daarom kan men zich verheugen over hetgeen schijnbaar tegen ons is en een bron van leed schijnt te zijn. Lijden de weg der heerlijkheid: deze waarheid, door de profeten des O. Verbonds ingezien, is door het kruis van Christus de grond geworden der christelijke levenswijsheid. „Geluk — zegt een beroemd christenwijsgeer (Baco) — was de zegen des Ouden, ongeluk de zegen des N. Verbonds." In dezen grondtoon stemmen alle Nieuw-Testamentische schrijvers in. Xiet het minst de schrijver aan wien wij ons tekstwoord ontleenen; en door niets wordt het christelijk karakter van dezen brief, waaraan wel eens getwijfeld is, beter gehandhaafd dan door de wonderspreukige vermaning, waarmede hij aanvangt: „acht het voor groote vreugde, mijne broeders, wanneer gij in velerlei verzoekingen valt." Wij willen, naar aanleiding van dit woord, u doen zien dat de tegenspoeden des levens eene bron van vreugde zijn voor den christen. Daartoe vragen wij: 1°. waarvoor de tegenspoeden des levens te houden zijn; 2°. waarom men ze daarvoor moet houden; 3°. langs welken weg men daartoe kan komen.

I.

Waarvoor de tegenspoeden des levens te houden zijn? Het antwoord ligt in de uitdrukking zelve, die Jacobus bezigt om ze nader te beschrijven: zij zijn eene beproeving desgeloofs. Waren zij nu dit alleen, waren zij dit al aanstonds en bij de eerste ervaring, waren zij dit zonder voorafgaanden strijd, bestond er geen gevaar dat zij iets anders waren of werden dan dit: voorwaar wij zouden een overtollig werk doen met het betoog dat zij een bron van vreugde zijn. Wat is toch heerlijker dan dat iets beproefd is, gebleken is proefhoudend te zijn? En indien dit iets

Sluiten