Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar stelt u datzelfde landschap voor, herschapen in eene vruchtbare landouw. De schoonheid is niet verloren, nu er oogen zijn om haar te aanschouwen, een menschengeest om haar te wijzigen en te verhoogen. De kracht is niet vernietigd, maar vermenigvuldigd door de leidende hand des menschen. Ziet, door dam en dijk is de woeste bergstroom in zijne bedding besloten; in duizend beken zijn zijne wateren afgeleid op het ontgonnen land; daar wordt gezaaid en gemaaid; vruchtbare akkers, geurige bloemperken getuigen van 's menschen overleg en vlijt. Hier bewegen de wateren het molenrad, elders de werktuigen der nijverheid. Hier is de bedding vernauwd, elders verbreed; ginds zijn steenrotsen gesprongen, om aan een tal van schepen den doortocht te laten. Aan de monding breiden zich de twee havenarmen uit als naar de verre tegenovergestelde kusten. Dat heeft de mensch gedaan; de sterke natuur heeft den sterkere gevonden,

die haar beheerscht, den geest.

Die stroom is de tijd: buiten de eeuwigheid, eene woeste, voorthollende, vernielende kracht; met de eeuwigheid de weldadige, liefelijke, volheerlijke openbaring van den Eeuwige.

Openbaring van den Eeuwige! Ziet op dezen mensch, die daar zijne discipelen zond twee aan twee om de verlorene schapen van het huis Israëls te zoeken, uitzond met den last om te prediken alzoo: ,,Het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.

Waar is het dan toch nabij en hoe is het dan toch gekomen? Deze mensch weet van zich zeiven dat hem gesteld zijn één, twee, drie dagen en dat hij opgaat naar Jeruzalem om ei te sterven. En de wereld kent hij genoeg om geen koninkrijk der hemelen te verwachten van deze aardsche maatschappij, noch van

Jeruzalem, noch van Rome.

Indien iemand geprofeteerd had: alles rijpt ter ontbinding, de fondamenten der maatschappij zijn omvergeworpen; Israël is als een versteend lijk, de frissche lucht zal het doen uiteenvallen, Rome is de ijzeren colossus op leemen voet; afbreken luidt het woord en niet opbouwen: hij zou voorwaar tot deze sombere

Sluiten