Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen buidel, noch zak, noch1) schoeisel, en2) groet niemand onder weg."

De geest, die de discipelen gedurende deze zending bezielen moet, is die des vertrouwens, zoowel wat hunne persoonlijke veiligheid (vs. 2), als wat hunne stoffelijke behoeften (vs. 3) betreft. Zwak en ongewapend vertrekken zij, om zich te begeven naar vijandige bevolkingen. Hun vertrouwen moet gevestigd zijn op Hem, die hen zendt; het 'tyw van den Byz. tekst past uitnemend in dit verband. — Gelijk Hij, Jezus, op zich neemt, hen te beschermen, zoo neemt Hij ook op zich, te voorzien in hunne behoeften gedurende deze reis, waarvoor zij noch levensmiddelen, noch kleederen medenemen; zie bij 9 : 3. — 'Tmlsandalen, nl. in voorraad; deze bepaling wordt geëischt door het werkw. (3x<tT<%siv, een last dragen. — Moeten de laatste woorden den haast aanduiden, evenals 2 Kon. 4: 29 ? Maar deze reis van Jezus heeft niets gehaasts. Of wil Hij ben daardoor, zooals men gemeend heeft, beletten, de gunst der menschen te zoeken? Maar bij deze opvatting zouden de woorden onder weg een nutteloos toevoegsel zijn. Hofmann meent, dat Jezus de afleiding wil voorkomen, die ijdele gesprekken zouden kunnen veroorzaken. Deze opvatting is dicht bij de waarheid. Zij moeten reizen als menschen, wier gedachten geheel vervuld zijn van de hoogste belangen, en hun tijd niet verliezen met nuttelooze plichtplegingen; het is bekend, hoe omslachtig en langdradig de oostersche begroetingen zijn. Den huiselijken haard moeten zij opzoeken; daar zullen zij de rust vinden, die zij noodig hebben, om hunne boodschap met goed gevolg mede te deelen. Aan deze gedachte knoopen zich de volgende voorschriften aangaande de wijze, waarop zij hunne taak moeten volbrengen, geheel natuurlijk vast. In de eerste plaats het voorschrift over de

1) NBDLE lezen w, in plaats van nvèe

2) N A laten xxi weg.

Sluiten