Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sabbat zijn os of ezel van de kribbe los, en leidt hem weg, om hem te laten drinken? 16. En deze vrouw, een dochter van Abraham, die de Satan, ziet, reeds achttien jaren gebonden heeft, moest zij niet op den dag des Sabbats van dezen band worden losgemaakt?"

Naar aanleiding van deze genezing meent hut hoofd der synagoge, die belast was met de handhaving van de orde, het artikel van het Reglement voor den Sabbat, dat praktiseerende geneesheeren de behandeling van kranken op den Sabbat verbood, op dit voorval te moeten toepassen. Daar hij echter Jezus-zelf niet aandurfde, richt hij zich tot de aanwezige schare. Deze korte toespraak wordt een antwoord genoemd; het is inderdaad het antwoord op de daad van Jezus.

Vs. 15. Jezus laat dit verwijt, dat Hem-zelf treft, niet onbeantwoord. De titel o xiiptos, de Heer, wordt in de Evangelische verhalen slechts zelden aan Jezus gegeven, slechts daar, waar zijn souvereiniteit aan den dag komt; vgl. Luk. 7 : 13, 10 : 1, 17 : 5, enz. — De ware lezing is zeker het meervoud: „Geveinsden!" Deze aanspraak is gericht tot de geheele Pharizeesche partij, waartoe deze man behoort.

Vs. 16. De scherpte van deze aanspraak wordt gerechtvaardigd door het contrast tusschen de mildheid, waarmede zij de Sabbatswet toepassen, wanneer het hunne eigene belangen , zelfs de geringste, geldt, en de overdrevene strengheid, waarmede zij te werk gaan, als er sprake is van de belangen hunner medemenschen, zelfs van de gewichtigste, en vooral zoodra het de handelwijze van Jezus betreft. De Talmud veroorlooft uitdrukkelijk, het vee op den Sabbat te drenken. Er is hier een drievoudige opklimming: os of ezel en dochter van Abraham-, aan de kribbe vastgebonden en door den Satan gebonden; achttien jaren van lijden en een dag lang dorst (voor het dier). In dezen laatsten trek, achttien jaren, spreekt het gansche medelijden van Jezus met deze langdurige ellende zich uit!

Sluiten