Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

branden.]) Het is te begrijpen, dat Jezus tegenover zulke vervalschingen behoefte heeft gevoeld, op strenge handhaving van de zedelijke verplichting, die in de wet Gods vervat is, aan te dringen. — Verscheidene uitleggers vatten deze woorden geheel anders op (Olshausen, H. Bauer, Hofmann, Weiss, met eenige schakeeringen). Zij vinden hier een dergelijke gedachte als die van Paulus in Rom. 7 : 1—6. Er zou in allegorischen zin over het huwelijk gesproken zijn, en Jezus zou daarmede de betrekking van den mensch tot de wet te kennen geven. De woorden: „Een iegelijk, die zijn vrouw verlaat en een andere trouwt" zouden beteekenen: „Een iegelijk, die, wegens den nieuwen vorm van het rijk Gods, de blijvende geldigheid der wet verwerpt"; en de woorden: „alwie een verlatene vrouw trouwt" zouden te kennen geven: „hij, die, nadat de wet door het Evangelie vervangen is, de vroegere betrekking tot de oude bedeeling nog wil aanhouden". De eerste zondigt tegen vs. 17, en de tweede tegen vs. 16 (Weiss). Maai' wie van de toehoorders van Jezus zou zelfs een enkel woord van een op zoo zonderlinge wijze uitgedrukt onderwijs hebben kunnen begrijpen? Het is zeer opmerkelijk, dat juist op dat tijdstip, d. w. z. in den tijd, toen Jezus, volgens de twee andere Synoptici, zich naar Perea begeven had, een vraag over de echtscheiding tot Hem gericht werd, en wel door Pharizeën (Matth. 19:3), en dat Jezus daarop geantwoord heeft met een uitspraak, geheel gelijk aan die, welke wij hier bij Lukas vinden. Deze parallelle plaats bepaalt den zin van de uitspraak bij Lukas en verklaart de aanwezigheid daarvan in dit gedeelte.

Het asyndeton tusschen vs. 17 en 18 laat zich verklaren uit het fragmentarisch karakter van de bron, die Lukas over de gebeurtenissen van dit tijdstip bezat. De Evangelist heeft zich er toe bepaald, haar eenvoudig terug te geven,

1) Jesus und Hillel door DeJitzsck, blz. 27, waar deze geleerde de figuurlijke verklaring weerlegt, die de hedendaagsche Joden van deze uitspraak willen geven.

Sluiten