is toegevoegd aan uw favorieten.

Commentaar op het Evangelie van Lucas

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat hebben wij nog getuigenis noodig? Want

wij zeiven hebben het uit zijn mond gehoord."

De formule Gij zegt het is in het Grieksch niet gebruikelijk, maar in den Rabbijnschen stijl wordt zij dikwijls gebezigd. Als men op deze wijze antwoordt, dan neemt men den geheelen inhoud der gestelde vraag als zijn eigene verklaring aan. Weiss geeft er de voorkeur aan, oti in den zin van opdat te nemen, hetgeen mij weinig natuurlijk voorkomt (zie mijn Comment. sur Jean, bij 18:32). Wel verre dus dat uit dit verhoor, zooals men beweert, zou blijken, dat de uitdrukking Zoon van God volgens de zienswijze der Joden of volgens die van Jezus hetzelfde te kennen geeft als de titel Christus, bewijst de blijkbare opklimming in de vraag van vs. 70, in vergelijking met die van vs. 67, zoo als zij door het koene antwoord van Jezus (vs. 69) veroorzaakt is, zeer duidelijk, dat er verschil bestaat tusschen die twee uitdrukkingen.

Het verschil tusschen de nacht- en de morgenzitting betrof slechts den vorm. In de laatste was de manier van handelen veel korter en voerde zij sneller tot het doel; het vonnis was voorbereid. Zeer juist zegt Keim: „In de morgenzitting behoefde het Sanhedrin niets meer te onderzoeken; er bleef alleen nog over, het gedurende den nacht genomen besluit goed te keuren en te bevestigen." De woorden: „Wat hebben wij nog getuigenis noodig?" herinneren aan het gebrek aan bepaalde getuigenissen, dat zich, volgens het bericht der twee andere Synoptici, in de nachtzitting had doen gevoelen. Zou het niet mogelijk zijn, dat de plechtige verklaring van Jezus (vs. 69), die het voorwendsel tot de veroordeeling was, niet door Jezus-zelf in de morgenzitting werd uitgesproken, maar bij het lezen van het protokol der nachtzitting herhaald en door Jezus slechts bevestigd werd? Zij, die aannemen, dat Jezus in den namiddag van den grooten feestdag, d. w. z. van den 15den, en niet in dien van den 14den, een werkdag, gekruisigd is geworden, moeten