Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijkheid: zijn wandelen op de zee, waarbij wij zijn lichaam door den wil des geestes de wet der zwaarte zien overwinnen, en de verheerlijking op den berg, waardoor Hij ons toeschijnt, reeds op weg te zijn, de bemelsche heerlijkheid deelachtig te worden, zonder het aardsche lichaam nog te hebben afgelegd.

Men zal misschien de bedenking maken, dat wij ons van deze gemengde bestaanwijze, die de overgang is van den psychischen tot den pneuinaiischen toestand, in het geheel geen voorstelling kunnen maken. Deze opmerking, die volkomen waar is, kan alleen hètn verontrusten, die zou meenen, iets te weten aangaande het wezen der stof en het verband tusschen het lichaam en den geest, wiens werktuig het is.

IV. De oorsprong der berichten en hunne betrekking tot elkander.

Reeds bij de bestudeering van de lijdensgeschiedenis hebben wij er op kunnen wijzen, dat de mondelinge overlevering in dit gedeelte niet zulke vaste vormen had aangenomen als in dat over de Galileesche werkzaamheid. De berichten aangaande de opstanding vertoonen een nog veel grootere vrijheid, en wij hebben reeds de voornaamste reden van dit feit aangegeven, toen wij met dit gedeelte een aanvang maakten. Wij moeten thans deze moeilijke kwestie nader onderzoeken.

De oorsprong der overlevering, welke Paulus bezat en leerde, is niet twijfelachtig; zij was van de apostelen afkomstig, hoofdzakelijk van Petrus en Jakobus. Hoewel het bericht van Lukas zich door opmerkelijke eigenaardigheden kenmerkt, is het toch zoozeer in overeenstemming met de opsoa;ming van de verschijningen, die wij bij Paulus vinden, dat wij den invloed niet kunnen miskennen, dien de verhalen van zijn leermeester op zijn voorstelling van de zaak hebben uitgeoefend, al heeft hij ook met zorg inlichtingen verzameld, waardoor zij konden worden aangevuld. Het bericht van Markus biedt ons in zijn echt gedeelte het zuiverste en oorspronkelijkste type der apostolische overlevering aan, zooals

Sluiten