Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tnharen te gaan tuchtigen. De Raad der ouden had onderzocht hoeveel graan er nog in de Batouw gebleven was. u ,, vjei tegen en ondanks de voorspelling van Har m»a t hoop op de toekomst gaf, «aren de Batouwe. ^ •' on ernstig naar hun hutten teruggekeerd. "Het8 rrVrUik strenge winter. Van de koude werd niet veel geleden, want men had genoeg pelzen en hout Maar de honger kwam nijpen, toen het graan verk fvt was. Het vee en de paarden, waarvoor men geen a meer had moesten geslacht worden. Het vleesch, de open lucht gelegd, bevroor en bleef lang goed en ■ werd er van gebruikt. Doch het raakte ook op en eiken dag kwamen er bij Sigbert buurlieden en stamver♦ nm voedsel vragen. Die van verre kwamen, aan de wanten ö woonden, vertelden van de verschnk-

Dantubaars g Dantubaren, want het geroofde

kmg Vfad niefS gereikt en vee bezaten de arme Dantubaren shids lange uiet meer. Er waren daar mannen die hun vrouwen en kinderen hadden geslacht en opgegeten T)p zwarte ziekte heerschte er en men zag op de wegen ki L bevroren lijken van tot geraamten uitgeteerde Zhen liggen die ziek uit de dorpen waren gedreven Tn^an honger 'en kou spoedig waren gestorven. Soms kwamen de Dantubaren, in een groote troep 's nachts naar L woningen van de grens-Batouwers sluipen, loerend naarr00f Maar de honden sloegen aan en zoo krachteloos °P f 'verhongerde volk geworden, dat twee Batouwers Thts met de knods gewapend, er op één nacht tachtig , , neergeveld. Zij deden geen moeite om

vielen op de knieën en lieten zich neerslaan als

araeberhdadV°n™gdgeef''gebrek, want Reri, de zeeman, wis een middel om visschen in de rivier te vangen, maar T f ohftiirde in 't geheim, want de visch was schraal en £ anderen zijn geheim ontdekten, zouden ze allen naar

Sluiten