Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat vuur? En wat is achter die sterren?... En hoevelen, hoevelen zijn er niet.... Daar.... die heele breede zoom van einder tot einder.... en daar die met dat scherpe blauwe licht.... en daar die, die flakkert als een toorts...

en daar die, in een orde geschaard als een saks? "

„Als de zon opgaat dooven de sterren en als de zon ondergaat, vlammen ze weer op.... Wie steekt ze aan Sogol?... Moet daar geen groote macht zijn, die ze aansteekt, avond na avond en ze weer dooft, morgen na morgen ?"

Sogol peinsde en keek in 't vuur. Eindelijk antwoordde hij : „De maan, gaat die ook 's avonds aan en dooft die ook 's morgens uit, Harimona?"

„Niet altijd, meester."

„Neen, niet waar. Er zijn dagen waarop de maan heel

vroeg opgaat, als de zon nog schijnt Zij is dan heel

bleek, zoo wit als zilver en hoe later het wordt, des te rooder wordt zij. Dat is toch zoo, niet waar?"

„Ja, mijn meester."

Hij sprong op, liep op haar toe, omhelsde haar, kustte haar op 't witte haar, op de wangen, op de hals op den

mond. En juichend weer sprong hij recht, roepend

„ik heb het gevonden, ik heb het gevonden ik zal

alles, alles vinden "

En zich weer neerzettend bij 't vuur, wilde hij opnieuw

spreken, maar de vreugde overweldigde hem opnieuw

Hij sprong nogmaals op, hief zijn handen omhoog naar den sterrenhemel, bolde de vuisten en naar boven roepend:

„Ik heb het gevonden o zaligheid o geluk

ik heb het gevonden ik heb het gevonden "

Zij keek hem bewonderend maar niet zonder angst aan, gespannen wachtend op zijn verklaring.

„En alles, alles, alles zal ik ontdekken! Wacht du daar, wacht.... ik zal dijn geheim doorvorschen.... Wacht du daar, wacht du!"

Sluiten