Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XIX.

Nu het voorjaar was aangebroken, begon Solbert zijn mannen voor den grooten slag gereed te maken. Hij had ze allen voorzien van kortzwaarden, gesmeed door Friesche zwaardvegers, die door kondschappers onderricht van den vrijheidsoorlog, welke de hoorigen tegen de edelen in Nervigo strijden zouden, uit liefde voor de zaak der vrijheid de wapens hadden gezonden. '

De vrijgelatenen, wel wetend dat van den grooten slag hun toekomst zou afhangen, gehoorzaamden Solbert zonder morren en zoo had hij, door gestadige oefening en herhaald spiegelgevecht, ze tot een sterke bende vereenigd.

Het was bekend geworden, dat de heilige vrouw uit Beldun verdreven was en met een roodharigen sprokespreker rondzwierf in de bosschen. Solbert, verlangend haar te zien en hopend op haar bezit, reed met een vijftigtal van zijn trouwste mannen de bosschen in. Zij zaeen een vrouw vluchtten, volgden haar, maar toen zij de vrouw pakten, bleek het een boschwijf te zijn, dat wartaal sprak. Zij lieten de vrouw weder los en volgden haar voorzichtig hopend zoo het verblijf van Harimona te ontdekken. Doch zij wamen aan de rotswoningen, waar de verwilderde strijdvrouwen van koning Koenderic op hen aanstormden.

ert gaf zijn mannen last op de vrouwen in te hakken e mannen stormden toe. De vrouwen verdedigden zich met et kortzwaard, maar zij waren te verzwakt en werden neergehouwen of gevangen genomen. De gevangenen werden medegevoerd naar de kampen van koning Solbert

Zhf h l TWarde verhalen raaakte hij op, dat Harimona dicht bij de holen zich ophield en dat een roodharige

Sluiten