Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van kosmischen oorsprong. Bekende ijzerertsen zijn: magneetijzersteen (Fe.;0|)roodijzersteen(Fe;;0;{) bruinijzersteen (Fe(0 H):;), ijzerspaat (Fe CO:i) enz. Het is een van de meest voorkomende elementen, dat in alle grondsoorten voorkomt en ook in het planten-en dierenrijk (bladgroen, bloed).

Bereiding. De ijzerertsen worden eerst geroost, om ze om te zetten in het oxyde, met een toeslag vermengd en dan met koolstof gegloeid.

De toeslag dient om met het ganggesteente een makkelijk smeltbare slak te vormen, die het ijzer tegen oxydatie beschermt. Wegens de hooge temperatuur, die noodig is voor de reductie, geschiedt deze in ovens met hooge schoorsteenen (hoogovens). De koolstof van de brandstof verbrandt eerst tot CO,, wat door gloeiende koolstof weer tot CO wordt gereduceerd. Dit onttrekt de zuurstof aan het ijzeroxyde, het gevormde CO* wordt weer gereduceerd enz. Tevens lost het gesmolten ijzer koolstof op terwijl zich een weinig ijzercarbide vormt.

Behalve de koolstof, bevat het ruwe gietijzer dikwijls nog andere bijmengselen. De fysische eigenschappen van het ijzer hangen in hooge mate van de bijmengselen af. Chemisch zuiver ijzer wordt nooit bereid.

Het zuiverste ijzer is klavierdraad, dat 99.8"/,, ijzer bevat.

Eigenschappen. Ijzer is een wit metaal, dat in droge lucht bij lage temperatuur onveranderd blijft, doch bij hooge temperatuur geoxydeerd wordt tot Fe304 (ijzerhamerslag). In vochtige lucht roest het, en daar de laag hydroxyde poreus is, wordt ijzer tot op het hart toe doorgeroest.

Ijzer vormt twee reeksen verbindingen, de ferro verbindingen, waarin het 2 waardig en de ferri verbindingen, waarin het 3 waardig is.

Sluiten