Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan droge lucht blijft koper bij de gewone temperatuur onveranderd: bij hooge temperatuur oxydeert het zich tot koperoxyde, CuO (koperhamerslag); aan vochtige lucht bedekt het zich met een laag van basisch kopercarbonaat. Door zuren wordt het koper zeer moeielijk aangetast: zoutzuur werkt er alleen op in als het koper zeer fijn verdeeld is. Zwavelzuur alleen in geconcentreerden toestand en bij hooge temperatuur.

Salpeterzuur in alle graden van verdunning en bij alle temperaturen.

Organische zuren tasten koper alleen aan bij gelijktijdige toetreding van de lucht.

Koperoxyde. CuO. Wanneer men een koperen staaf in zuurstof oxydeert, zal slechts de buitenste laag volledig kunnen worden geoxydeerd.

De kern za! steeds bestaan uit een mengsel van Cupro-oxyde en koper.

Men maakt daarom het koperoxyde door gloeiing van het nitraat.

Bij hooge temperatuur verbrandt het alle organische lichamen volledig: de koolstof gaat hierbij over tot CO, en de waterstof tot H, O. Men gebruikt het daarom veel voor analyse van organische stoffen (elementair analyse).

Koperhydroxyde. Cu(0 H),. Dit lichaam wordt als lichtblauw neerslag gevormd in koperoplossingen met kaliumof natriumhydroxyde (geen ammonia).

Bij verwarming splitst het zich zeer gemakkelijk in het oxyde en water: het moet dus in de kou bereid worden. Het lost gemakkelijk op tot donkerblauwe oplossingen in ammonia, glycerine, Seignette zout enz. De oplossing van het hydroxyde in Seignette zout heet Fehling's (suiker) proefvocht en wordt door Glycose gereduceerd tot Cuprooxyde Cu* O.

Kopersulfaat. (Kopervitriool) CuSO,, 5 aq. Dit belangrijke zout wordt verkregen door koperoxyde in zwavelzuur op te lossen en de oplossing te laten uitkristalliseeren.

Sluiten