Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK X. ORGANISCHE SCHEIKUNDE.

Men verstaat onder den naam van organische scheikunde de leer der koolstofverbindingen behalve enkele, zooals de oxyden van het koolstof, die in het eerste stukje zijn behandeld. Uit den aard der zaak volgt hier alleen één hoofdstuk bevattende de koolhydraten en de stoffen, die daaruit kunnen worden bereid.

A. KOOLHYDRATEN.

De naam koolhydraten dateert uit het begin van den vorigen eeuw toen men voor het eerst een goede methode voor het analyseeren van organische stoffen had gevonden. Men werd toen getroffen door het feit, dat vele stoffen, zooals suikersoorten, zetmeel, cellulose enz. tot formule hadden CpH;qOq. Men vatte dat toen op als Cp(H:0)q en beschouwde het molecule als een verbinding van p atomen koolstof met q moleculen water; vandaar de naam koolhydraten. Het behoeft geen betoog, dat deze opvatting onjuist is. Afdoend is de eenvoudige opmerking dat indien b. v. suiker een koolhydraat ware, men bij verhitting niets moest krijgen dan water en koolstof. Dat dit zoo niet is, weten we allen. Wel ontstaan koolstof en water, maar daarenboven een reeks van andere stoffen.

De naam is evenwel van deze stoffen gebleven. Men deelt ze in 4 groepen in, die van de rietsuiker van de vruchtensuiker, van het zetmeel en van de celstof. De wetenschappelijke naam van de meeste koolhydraten gaat uit op de lettergreep OSE.

Sluiten