Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hij verplaatst zich zoo ver, tot dit koppel evenwicht maakt met het koppel dat hij van den ophangdraad ondervindt. Gemakkelijk ziet men dat een uitwijking in tegengestelde richting verkregen wordt, wanneer bij een zelfden potentiaal van de naald, de potentiaal van Q S hooger is dan die van P R.

De afwijkingen worden met behulp van een spiegelaflezing gemeten. De theorie leert dat het koppel waarvan boven sprake was, evenredig is met den potentiaal van de naald en tevens met het potentiaalverschil tusschen de quadrantenparen. Bovendien mag men, zoolang de hoek van uitwijking klein is, dien hoek zelf en ook de verplaatsing op de schaal evenredig stellen met het koppel. Mag de potentiaal van de naald \ als standvastig beschouwd icorden, dan is dus het potentiaalverschil tusschen de quadrantenparen evenredig met den op de schaal gemeten uitslag.

De naald wordt meestal op een standvastigen of althans langzaam alnemenden potentiaal gehouden door hem in verband te stellen met een geladen condensator. Beneden de quadrantenparen staat nl. een glazen bakje, tot op zekere hoogte met sterk zwavelzuur gevuld, en aan de buitenzijde met bladtin beplakt, dat met den grond is verbonden. In de vloeistof reikt een platinadraad die aan de naald hangt. Het bakje* vormt een Leidsche Hesch, waarvan het zwavelzuur het binnenbekleedsel is en die b. v. met een gewreven glazen staaf wordt geladen. Het zwavelzuur dient tevens om de ruimte onder de glazen klok die het instrument bedekt, droog te houden.

§ 453. Goudbladelectroskoop. Wanneer een electroskoop van het reeds in § 444 vermelde geleidende omhulsel voorzien is, zooals hij behoort te zijn, heeft men in de uitwijking der goudblaadjes een aanwijzing van het potentiaalverschil tusschen deze en het omhulsel. Er kunnen nl. nooit krachtlijnen van i het eene blaadje naar het andere loopen, maar zoodra het zooeven genoemde potentiaalverschil bestaat, loopen krachtlijnen van de buitenzijde der blaadjes naar het omhulsel; door de spanning langs deze lijnen worden de goudblaadjes zoover van elkaar getrokken tot die spanning evenwicht maakt met de zwaartekracht.

Sluiten