is toegevoegd aan uw favorieten.

Acht eeuwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten, maar van hout was samengesteld, binnentrad, kwam men in een groot vertrek of liever een hal, aan welker wanden landbouwgereedschappen, jacht-en vischbenoodigdheden en wapentuigen hingen. Achter deze hal bevond zich een drietal kleinere vertrekken, die door een aarden muur van elkander gescheiden waren en tot slaapplaatsen voor den eigenaar en diens

gezin dienden.

Het gebouw echter had geen verdieping, veel minder

een zolder, zoodat er onder het huis, volgens oud gebruik, een hol gegraven was tot berging der veldvruchten en anderen wintervoorraad; ook diende dit gewelf wel eens bij hevige koude tot verblijfplaats voor het gezin. Een werf of groote ruimte omringde het gebouw, daar de oude wijze van bouwen, namelijk om elk huis afzonderlijk en verre van andere verwijderd te bouwen, nog was behouden geworden, dewijl onze voorouders zich op deze wijze voor het gevaar

van brand wilden vrijwaren.

„Welnu ziet gij haar?" zeide eindelijk Chaiietto, op een meisje wijzende, dat op den drempel voor het huis zat, bezig met een jong lam, dat zij op den

schoot hield, te spelen.

„Hoe schoon is zijl" riep Lupus, en een donker

rood verfde zijn gelaat.

Ben ik uitvoerig geweest met u de schoonheid van Ulla te schetsen, hoe dan zoude ik u, mijn Lezers! de beschrijving van Neha's heerlijk gelaat en leest

mogen onthouden.

De graveernaald gaf u van Ulla een schets, mijn

pen moet u zulks van Neha doen.

Haar gestalte was rijzig en zoodanig gevormd, dat