Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat zal ik; want ik weet, dat Lupus eens verhaald heeft, dat hij mij lafhartig voor een jongen wolf had zien vluchten, en sedert dien tijd mag ik dien jongeling niet lijden, wees dus overtuigd, dat wat Oscar voor u doen kan, hij dat doen wil!''

Charietto sloeg verheugd den weg huiswaarts iu, en wat er verder met hem dien avond voorviel, is niet waardig hier ter neder te schrijven.

Den volgenden morgen, terwijl Charietto bezig was op zijn hoeve, en Bato, Neha's vader een wakend oog hield op zijn slaven, op het land werkten, ijlde Lupus op de vleugelen der liefde naar zijn teeder beminde Neha.

//Lupus!" sprak het meisje met een vaste stem, die verried, dat zij een stellig besluit genomen had. ;/Lupus ! ik heb mijn besluit genomen, reeds gisteren, toen gij en Charietto bij mij waart ^ had ik reeds een keuze "edaan. Weet dau, dat ik Charietto nimmer bemin-

O *

nen kan, hij heeft iets terugstootends in zijn gelaat, iets valsch in zijn trekken, zoodat ik u — en hier bloosde zij, ondanks haar zelve, — verre boven hem de voorkeur geef. Doch zeg mij thans oprecht, bemint gij mij in der daad; zult gij mij altijd blijven beminnen; u nimmer aan het spel overgeven, opdat gij niet zoo als reeds met velen gebeurd is uw eigene vrijheid verliest en des winners slaaf wordt, en wij aldus van elkander gescheiden zouden worden?'1 (1)

(1) De lucht tot het spel bij onze voorouders, (zegt Tacitus de Morib. Germ. Cap. XXIV) is zoo hevig, dat als zij alles verspeeld hebben, vrijheid en lichaam in de waagschaal stelden. Wie verliest, begeeft zich gewillig in slavernij, doch de winner verkoopt zoo spoedig mogelijk zoodanige slaven , ten einde zich van de schande eener zoodanige winst te ontdoen.

Sluiten