Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op d' eedle vrienderij, die hem ter hulpe toog.

Helaas, een oogenblik en Kolmar was verloren,

Wij zien Aunthalrao zelf hem met zijn speer doorboren ,

Hij viel op d' oever neêr, en wentelde in zijn bloed

Zyn doodsnik galmde ons toe met de echo van den vloed.

Mr W. Bilderdijk, Kalthon.

Gezang van OssIaan.

Groot was de verslagenheid , die er in het overwonnen Romeinsche leger heerschte, en met schrik veraam men de aannadering van Joviaan, die weldra verscheen.

Terstond na zijn aankomst deed hij al het krijgsvolk voor hem verschijnen. Vluchtig doorliep hij de gelederen der Romeinen ; doch aan de bende der Batavieren gekomen, die onwillig hun landgenooten bestreden, het eerst op de vlucht geslagen waren, welk gedrag Joviaan was medegedeeld geworden, beval hij hun, tot straf voor hun vlucht, de wapenen neder te leggen, en gebood, dat zij als slaven in het openbaar verkocht zouden worden.

Vreesselijk klonk dit bevel den Batavieren in de ooren, allen wierpen zij zich als een eenig man voor de voeten des Keizers, en zwoereu met dure eeden door hun daden in het vervolg de smet, die op hen kleefde, uit te wisschen.

vStaat dan op, mannen!" riep Joviaan, //steeds waart gij dapper en uw Keizer getrouw, en toont, dat gij den naam van moedig, trouw en dapper, dien gij steeds gedragen hebt, waardig zijt, neemt uw wapenen weder op, gordt de zwaarden weder aan, zij zijn u gegeven, om de zege te bevechten of met dezelve in de hand te sneven, maar niet om laaghartig

Sluiten