Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog nooit heb ik gezongen, behalve dat ik het van den ochtend tot den avond doe.'

,/Zingen!" gilde op eens Oscar, met zulk een vervaarlijke stem, dat iedereen verschrikt opsprong. //Zingen en hij greep naar zijn speeltuig, stond op; doch na eenige vergeefsche pogingen, om staande te blijven, in het werk gesteld te hebben, onderwierp hij zich aan het noodlot, en viel eerst tegen den Koning, en daarna onder de tafel, waar hij weldra insliep.

Ritsart, die aan zulke tooneelen waarschijnlijk niet ongewoon was, hield zich geen oogenblik met den gevallen zanger bezig; maar wenkte een der knapen, en gebood dezen een prachtigen beker te vullen en dien den schildknaap aan te bieden.

Engistus, wien men met veel moeite beduide, dat het de Koning was, die hem dezen beker deed toekomen, betuigde met dronkemans welsprekenheid, dat hij zoo veel eer niet waardig was; doch Ritsart riep: uDrink! dat zal u moed geven om ons iets voor te zingen ; en den beker kunt gij, na dien geledigd te hebben, als een belooning voor uw gezang behouden.

Weder betuigde Engistus, met een vloed van onzamenhangende woorden, den Koning zijn dank, dronk den beker in een teug ledig, sloeg toen met beide vuisten zoo hard mogelijk op de tafel, en riep: Stilte ! stilte! anders kan ik niet zingen, behalve dat ik het liefste zing als er veel gedruisch is."

Toen maakte hij drie zulke vervaarlijke buigingen, dat degenen, welke het digst bij hem zaten, uit vrees, dat de beschonken reus hen op het lijf zoude vallen, verschrikt ter zijde weken, en begon eindelijk een liedje, dat zoo onkiesch was, dat Horsa van tafel

Sluiten