is toegevoegd aan uw favorieten.

Acht eeuwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij het hooren van deze «oorden was het alsof een zware last van Frisa werd afgewenteld, die woorden gaven haar het leven weder, ja op dit oogenblik zoude het haar zelfs mogelijk geweest, zijn, Gundebald te beminnen.

Met den meesten ijver maakte /.ij dus den maaltijd gereed, en weldra zaten zij aan den disch.

Wie hen zoo bij elkander had zien zitten, hadde gewis dit paar gelukkig geheeten; doch hij, die in het hart van Gundebald hadde kunnen lezen, gewis, hij ware vol schrik teruggedeinsd.

Hun gesprekken waren levendiger dan gewoonlijk, het scheen alsof een buitengewone vroolijkheid den Fries dien avond vertneesterd had. llij onderzocht of de opzichter over zijn slaven, die op het land werkten, ook gedurende zijn afwezigheid aan zijn woning was geweest, en deed naar meer andere dingen onderzoek, schertste met Frisa en neuriede eindelijk

zelfs eeu lied.

Eindelijk was het tijd om zich ter rust te begeven, en geheel over het gedrag van haren echtgenoot verwonderd , legde zij zich weiera aan zijn zijde neder. Doch zij sluimerde niet. Neen, de luidruchtige vrolijkheid van haren echtgenoot kwam haar te zonderling, te verdacht voor, dan dat zij gerust de oogen durfde sluiten en zich aan den verkwikkelijken slaap over te geven.

Echter veinsde zij in diepe rust gedompeld te zijn, en toen Gundebald zag, dat hare oogen gesloten waren en hare ademhaling aan die van een slapende gelijk was, stond hij zacht van bare zijde op, en stapte van het van dierenvellen bereide bed, hetwelk hem en Frisa tot legerstede diende.

Nauwelijks werd Frisa dit gewaar , ot zij opende