Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoornen bekers bewezen, dat ook het krachtige bier bij dezen maaltijd geenszins was vergeten geworden.

Rondom deze tafel waren mannen gezeten, die, wat hun groote lichaamsgestalten en gespierde leden betrof, gerustelijk onder de reuzen konden gerangschikt worden. Aan het hoofd van dezen discli zat Gundebald , wiens fonkelende oogen met vermaak de werking , welke de drank op zijn gasten te weeg bracht, scheen gade te slaan.

Frisa, zijn echtgenoote, had hare plaats dicht bij de haarstede genomen, en hield een wakend oog op eenige vrouwelijke dienstboden, welke onder den hoogen schoorsteen bezig waren de spijzen te bereiden.

De eetlust der gasten scheen naar hun lichamen evenredig te zijn; want de menigte spijs, die zij verslonden, eer zij er aan dachten een einde aan den maaltijd te maken, was schier ongeloofelijk.

Eindelijk, nadat allen verzadigd waren, stond Gundebald op, nam zijn beker, vulde denzelven, storte een gedeelte van den inhoud op den vloer (de geaone plenging), en riep daarop, zijn bokaal in de hoogte heffende, (,Frieslands Goden!" welke dronk door alle aanwezigen herhaald werd.

„Dat alle vrouwen zich verwijderen," vervolgde hij, en iian dit bevel werd ook dadelijk voldaan, daar Frisa zich met de overige vrouwen terstond verwijderde en zij zich in een ander vertrek begaven.

,/Thans zijn wij alleen, Friezen!" riep Rolla's broeder, „thans kunnen wij veilig spreken, zonder dat vreemden ooren onze woorden hooren, of een vreemde mond het gesprokene verder draagt."

Devergadering sloot zich meer aaneen, en luisterde met