Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belaugeu van het \aderland gaan voor de betrekkingen, dat hij zijn graf vinde bij de overigen. 1

Op het hooren van deze woorden gevoelde liolla, die onzichtbaar getuige vau al hetgeen er was voorgevallen, geweest was, zijn leden sidderen, zijn hoofd duizelde, en zonder te weten hoe, viel hij van den steenhoop, niet zonder veel gedruis neder.

„Bij de Goden!" riepen de-Friezen, die het geweld, hetwelk deze val veroorzaakt had, eensklaps had doen opspringen, "men heeft ons beluisterd, wij zijn verraden," en hun wapenen grijpende, ijlden zij ter deure uit.

HOOFDSTUK XIII.

De val had liolla tot zijn bewustzijn teruggebracht; bijna op hetzelfde oogenblik, dat hij van den steenhoop nederviel, hoorde hij het ruwe geschreeuw der gasten, die bij kort te voren voor zijn dood en dien van al de zijnen had hooren steramen.

Woest sprong hij op, eu hoorde al ineer en ineer het naderen der voetstappen en het woest geschreeuw zijner vervolgers,

Vergeefs was het, dat hij trachtte te ontvluchten, nergens was uitkomst dan aan een kant, en juist aan dienzelfden kant naderden zijn vervolgers. Gundebakl, met de eene hand een brandende fakkel en met de andere ziju lang zwaard zwaaiende, bevond zich aan het hoofd.