Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet gebruikt worden, daar de orthoderivaten dan geheel verbranden.

Ook ontstaat phtaalzuur naast mierenzuur, door oxydatie van benzol of benzoëzuur met bruinsteen en sterk zwavelzuur.

Wanneer phtaalzuur verhit wordt, verliest het zeer gemakkelijk een molecule water en gaat in het phtaalzuuranhydride over (onderscheid met iso- en terephtaalzuur.)

COOH

v//10+

^yCOOH

Dit phtaalzuuranhydride sublimeert zeer gemakkelijk en vormt na verdichting, zeer karakteristieke lange naalden.

Door deze gemakkelijke anhydridevorming is het smeltpunt van phtaalzuur moeilijk waar te nemen ; door snel te verhitten in een gesloten buisje wordt 2130 gevonden.

Een ander onderscheidingsmiddel tusschen orthophtaalzuur en de beide andere phtaalzuren is de fluoresceïnereactie, welke het anhydride door verhitten met resorcine geeft (zie bij resorcine).

Bij het destilleeren met kalk ontstaat uit phtaalzuur benzol.

Zeer belangrijke toepassing heeft het phtaalzuur gevonden voor de indigosynthese (zie bij anthranilzuur). bovendien wordt het gebruikt voor de bereiding der phtaleïnekleurstoffen.

Er zijn twee soorten esters bekend :

_ „ . COOH COOR

ü * < COOR °n 6 ' COOR

Phtalylchloride. Wanneer phtaalzuur met eene overmaat P Clf, verhit wordt, heeft de volgende reactie plaats :

c- "• < ca Z+ 2'' ** < có a+ 2 P0 a' +2 "a

phtalylchloride

Voor de bereiding van het chloride, wordt niet het phtaalzuur, maar het anhydride met f Cls behandeld :

Sluiten