Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Margareta zag hem twijfelend aan. «Maar gij hebt toch zeker een hoofdindruk ontvangen?"

«Alleen dien van veel wenschen en weinig uitzicht op vervulling." De landvoogdes deed haar best om geheel achteloos te schijnen. »Ik begrijp de edelen niet, zij zien hoe ik hun tegemoet kom; ik waande alles verzoend, en nu zie ik plotseling om mij heen niets dan geheime plannen en vijandige gezindheden. Wat beteekent deze beweging en wie is haar leider? zou ik u willen vragen; want ik weet : één moet de ziel der overigen zijn, en ofschoon het in zijn belang is zich te verbergen, groote namen lekken licht uit."

«Doch zij worden nog vaker door hen, die zich daarmee rechtvaardigen willen, voor daden gezet, waaraan zij geen deel hebben. Zou Uw Hoogheid wel kunnen gelooven, dat men mij bepaald verzekerd heeft, hoe de prins van Oranje eigenlijk de man is, die alle tegen het bewind gerichte stappen ingeeft en een verbond der edelen tot stand wil brengen, om de regeering door vrees voor hun macht tot onderwerping aan zijn eischen te dwingen? Dat ongerijmde verhaal heeft men mij in vollen ernst gedaan."

Dat Meerwoude het verhaal ongerijmd vond, viel bij zijn luchtigen toon niet te betwijfelen; Margareta echter scheen minder gerust. «En waarom komt u dit bericht zoo ongerijmd voor? werd het u van onbetrouwbaren kant meegedeeld ?"

«Dat laatste te beweren, zou een groot onrecht zijn tegen iemand, van wiens lippen ik nooit een onwaarheid vernam; maar men doet veel verhalen waaraan men zelf gelooft, en die toch op dwaling rusten. Hoe zou het mogelijk zijn, dat de prins van Oranje zulke bondgenooten koos ?" Reinouts oogen gleden door de zaal, en schenen op Mansfeld en De Burge te wijzen.

«Zij zijn slechts de figuranten, die ... —"

Margareta's aarzeling, om een volkomen passend woord of besluit te vinden, was de oorzaak van de meeste rampen harer regeering en van haar lateren val; de gebeurtenissen snelden daardoor haar maatregelen altijd vooruit, en ook thans zag zij zich achterhaald. Terwijl zij nog over de fijne uitdrukking dacht, die geen enkel harer gevoelens aan het licht zou brengen, ontlokte Meerwoude haar reeds de geheele waarheid, door plotseling rondweg te vragen: «acht Uw Hoogheid den prins van Oranje tot zoo vijandige plannen in staat?"

De landvoogdes was verbluft door die open vraag, en juist daarom vond zij geen ontwijkend antwoord. Haar tactiek in de staatkundige gevechten was die van een bekwaam schermmeester, die naar de regels uitvalt en afweert; maar zij was zoo gewoon in iedere beweging een hinderlaag, een fijne berekening te zien, dat dergelijke grove

IS DAUE.N VAN SfttiJU. II. .J,

Sluiten