Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stooten haar terstond ontwapenden. Met een gevoel dat het niet verstandig was oprecht te wezen, en toch niet in staat om valscli te ZÜ,1< ZÜ ten antwoord: »ik vrees dat deze woelingen niet buiten den prins omgaan."

8De prins, genadige vrouw, is iemand die alles of niets in een zaak moet wezen; is hij in deze woelingen betrokken, dan is hij er ook de leider van."

Maigareta begreep, dat zij niet meer terug kon. »En indien ik hem werkelijk als zoodanig beschouwde?" vroeg zij op zeer zachten toon, om dan snel te vervolgen: «heer van Meerwoude, gij verkeert met velen dier ontevredenen, en ofschoon ik u natuurlijk geen eisch van indiscretie zou willen stellen, zoo rechtvaardigen de omstandigheden toch nu mijn vraag. Rekent men in die kringen algemeen op den prins als aanvoerder en beschermer?"

»Zijn naam is te aanzienlijk om niet van zelf op de lippen te komen. Overigens moet Uw Hoogheid zich het best van den stand der zaken kunnen vergewissen, wanneer zij de betrokkenen persoonlijk gadeslaat."

De landvoogdes zuchtte. »Oiize arme oogen worden zoo moede van het vele zien, dat zij alleen op de oppervlakte kunnen blijven; zij dringen niet in de harten."

Reinout maakte een vluchtige beweging, doch Margareta vatte den zin. Zij liet den kleinen kanten doek, dien zij in de hand droeg, vallen, en terwijl Meerwoude dien opraapte en teruggaf, lluisterde hij : »zou het geen sleutel tot de gezindheid van den prins zijn, als men wist in hoever hij de stappen der regeering naspoort ? Sommigen zeggen, dat de bedoelingen van iemand op te maken zijn uit den graad van kennis, dien hij zelf van anderer plannen zoekt te erlangen."

De lippen, van welke deze fluisterend gesproken woorden kwamen, bewaarden haar kalmen glimlach, en ook de vorstin antwoordde ongedwongen en luid: »ik dank u," maar zacht voegde zij er bij: »gij meent dat de brieven, die ik naar Spanje zend, niet altijd in de rechte handen geraken?"

»lk meen nu niets, maar als dit het geval was, dan zou liet, denk ik, aantoonen, dat de prins den inhoud dier brieven noodig had, en het feit zou mogelijk de reden tevens openbaren."

Margareta zag met een scherpen blik om zich heen. Bij deze huiselijke bijeenkomsten was men minder gewoon op haar te letten dan bij meer ceremonieele feesten, maar er behoefde toch slechts één enkele benijder de opmerking te maken, dat Meerwoude een bijzonder lang onderhoud genoot, of hij had de aandacht op hen gevestigd. »Wij zijn hier niet vrij," fluisterde zij Reinout derhalve

Sluiten