Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZEVENDE HOOFDSTUK.

O \varum fliesst das Blut noch jugendlich Durch nieine Adem? Stockt, ihr frisehen Siifte! Ihr niilirt Gedankeu nur des (irams; was soll Ich noeli auf dieser Welt, von ilini verlassen?

Jlir Reiz ist hin; — verlassen! Todesurtheil!

Waruni nicht Todesstreicli ?

Niemand is, zelfs maar voor weinige uren, ongestraft een zalige, of hij moet zijn geluk voor het oog tier onderzoekende, rechtende wereld verborgen houden. Zoodra zijn levensstroom een ongewonen golfslag aanneemt, wenden zicli aller blikken daarheen, en iedere beweging der onstuimige wateren wordt gadegeslagen en beoordeeld. Ook Edward moest dat ervaren. Ilij mocht zich nog zoo diep in zijn droomen verloren hebben, de werkelijkheid hernam spoedig haar recht, en toonde hem ook de minder ideale kanten zijner verloving. Dat teedere oogenblik, waarop hij het eerste liefdewoord van de lippen zijner bruid had opgevangen, het verloor weldra al zijn teederheid, toen die liefde het eigendom der algemeene bekendheid en daarmee der critiek was.

Silvia had veler blikken geboeid, en ofschoon de bevallige Italiaansche tot die soort van vrouwen behoorde, die meer bewonderaars dan minnaars vindt, baarde toch de tijding, dat zij een zoo jong en weinig bekend man had aangenomen, algemeen opzien. Viale's gunst en de onderscheiding der landvoogdes mochten hem een schitterende loopbaan voorspellen, onder de jonge edelen, die nog zorgeloos genoeg waren om naast de staatszaken ook in zulke aangelegenheden belang te stellen, heerschte een groote verontwaardiging over Silvia. Het was goed, dat Edward niet alles vernam wat hier werd gesproken, hij hoorde toch reeds genoeg om te leeren, hoe zuiver een vriend-

IM DAUKN VAN STttlJI». II. §

Sluiten