Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

denheid, grooter nog dan die zich vroeger had doen kennen, tegen

i f- ,regne,1"g g6Ult Werd' Na G|anvelie's vertrek was men van de blijde illusie vervuld geweest, dat nu iedere moeielijkheid verdwijnen zou, en de minzaamheid der landvoogdes jegens hen, die den kardinaal verdreven hadden, scheen de hoop te rechtvaardigen. Men begon zich voor te stellen, dat Margareta werkelijk een vreedzaam einde aan alle twisten zou maken, en vergat hoe geheel afhankelijk zij altijd bleef. Gedurende eenigen tijd was de stemming zeer gunstig; al spoedig echter kwam een gure windvlaag die warme temperatuur aanmerkelijk verkoelen. De geloofsvervolging duurde voort, de regeering der gunstelingen eveneens. Verheugde men zich ook. dat de landvoogdes niet meer met de gehate kardinaalsgezinden verkeerde en een ijskouden toon tegen vroeger zoo bevoorrechte edelen als Barlaimont voerde, menschen als haar geheimschrijver Armen toros waren m hun laatdunkendheid nog ondragelijker, en de vele personen juist van geringe afkomst, waarmee Margareta nu zoo vertrouwelijk omging, wei-ten een nijd op, dubbel .pijnlijk omdat men het vernederend vond hen te benijden. De menigte van werktuigen, waarmee men haar omgeven zag, maakte toorn en argwaan gaande. Zoowel de koningsgezinden als de aanhangers der vrijheid verbonden zich voor korten tijd in hun wrevel tegen haar De landvoogdes moet om haar flauwhartigheid tegen de ketters teruggeroepen worden, verklaarden de eersten; wij moeten haar dwingen die gestrengheid op te geven, zeiden de laatsten ; en beide partijen schenen tot handelen gereed. De koning had bevel gezonden de plakkaten met langer met lauwheid of niet onderscheid des persoons maar in hun volsten zin ten uitvoer te brengen, en de edelen waren vast besloten nu ook van hun kant alle macht aan te wenden, om dien maatregel te verhinderen. Uit den stouten toon, dien zelfs menschen met zoo weinig eigen gezag als een De Burge aansloegen, kon men best zien, hoe diep het gevoel van de kracht, die een gemeenschappelijk werken gaf, onder hen wortel schoot.

»Dit moet het oogenblik zijn," verklaarde De Burge, welke Reinout, die zich gedurende eenige dagen niet bij hen vertoond had — Keinouts briefwisseling met Madrid vorderde thans zeer veeltijd — eens was komen opzoeken; »het zou een schande wezen als'de Nederlanden zulk een tirannie verdroegen. Weet gij, welk een nieuwe manier ze hebben uitgevonden om de ketters in de gevangenis te dooden zonder dat men eenig geweld bemerkt ? men houdt°ze met het hoofd zoolang in water tot ze gestikt zijn, dan is er aan het lijk mets te zien, en voor wie er naar vraagt heet het : gestorven aan

Sluiten