Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der groene bladeren, zijn nu eens uit slechts één dan weer uit meer cellen gevormd. De veelcellige heeten in de botanische kunsttaal stekels, ciculei, de eencellige borstels, metae. Een scherpe grens te trekken, is echter ook hier onmogelijk, zoo min als het gelukt, de meercellige stekels met zekerheid van die doornen te onderscheiden, die wel het uiteinde vormen van een vaatbundel, maar bijna enkel uit stevige, dikwandige cellen bestaan, die tegen liet eind van den vaatbundel aan gelegen zijn.

Acanthus spinosissimus, een plant niet fraaie (listelhladeren uit Zuid-Europa. Zie blz. 80.

Als bijzonder opmerkelijk moeten in deze reeks van wapens de we erhaakjes worden genoemd. Deze bestaan uit scheeve, kegelvormige cellen, die buiten den rand van het ervan voorziene blad uitsteken en daar eindigen in een verkiezelde, zeer stevige, meestal een weinig omgebogen punt, zooals de afbeelding van blz. 85 in Fi<). 7 en 8 laat zien. De bladeren, welker rand zeer dicht met die cellen is bezet, maken, onder het microscoop gezien, den indruk van een zaag. wat in zoo ver opmerkelijk is, als dergelijke bladeren in bepaalde omstan-

Sluiten