Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vormen, waarvan de eene, die het dichtst bij den Bitteren Wilg staat, Salix rubra, en de andere, die het dichtst bij den Katwilg staat, Salix elaeagnifólia heet. De volwassen bladeren van den Bitteren Wilg zijn van onderen kaal, die van den Katwilg hebben aan den onderkant glanzige, met de zijnerven evenwijdig looponde en tegen do bladschijf aangedrukte 0,3 mM. lange haartjes. Van die haartjes komen er op een vierkanten millimeter ongeveer 1800. De haartjes van de hybride Salix elaeagnifólia komen in lengte met die van Salix viminalis overeen, maar er zijn daarvan slechts ongeveer 800 op een vierkanten millimeter te vinden, en de haartjes van de meer tot Salix purpurea naderende hybride Salix rubra zijn iets korter, terwijl er slechts 400 per kwadraatmillimeter komen.

Dat ook de vorm en de rangschikking der cellen en weefsels bij de bastaarden beantwoordt aan eene verbinding van vorm en rangschikking bij de stamsoorten, laat zicb van tevoren verwachten. De verschillende soorten van hot geslacht Pinus, Den, laten zich duidelijk onderscheiden door don anatomischen bouw van hunne naaldvormige bladeren, in 't bijzonder door de dikte der opperhuidcellen, het aantal der onder de opperhuid liggende steencellen en het aantal harsgangen. Bij de bastaarden doen zich deze anatomische kenmerken der ouders vereenigd voor. en wel dikwijls zóó, dat ze nauwkeurig het arithmetische midden ertusschen innemen. Zoo bijvoorbeeld bevat ieder naaldvormig blad van den Groven Den, Pinus sgl vest ris, <i tot 10, van den Mug ho-den, Pinus Mughus |een variëteit van den Borgden, Pinus montana | 3 tot 5, en van de hybride uit beide, Pinus rhaetira, 5 tot 7 harskanalen. Bij den Jeneverbes, Junijterus, komt iets dergelijks voor. De bladeren van de soorten van dit geslacht onderscheiden zich door de dikte en de lengte van den mantel van steencellen, die den rug van het blad bedekt; door do wijdte van de midden door het blad loopende harsgang, en ook door liet aantal cellen, dat deze harsgang omsluit. Bij de bastaarden, bijvoorbeeld de door kruising van Juniperus communis en Juniperus sabinoides ontstane hybride Juniperus Kanitzii, doen zich de overeenkomstige vormingen in de bladeren duidelijk kennen als een vereeniging van die der stamsoorten.

Van niet te onderschatten beteekenis is liet feit, dat ook de aromatische stoffen, die in de cellen eener hybride worden voortgebracht, gedeeltelijk van den vader, gedeeltelijk van de moeder afkomstig zijn. Wij hebben reeds herhaaldelijk gezegd, bijvoorbeeld op blz. 235 van hot vorige Deel en op blz. 3 van dit Deel, dat de verschillende soorten van het geslacht Rosa dadelijk te herkennen zijn aan den eigenaardigen geur hunner bloembladeren. De geur van Rosa centifolia, die in 't bijzonder als de rozengeur wordt aangeduid, is van dien der Rosa alpino, en deze weer van die der Rosa arcensis, der Provincieroos of Kom galliea, der Indische Roos, Rosa indica enz. zeer verschillend. De Rosa moschato heeft zelfs een beslisten Anjeliergeur, en Rosa lutea en punieea zijn berucht om hun eigenaardige, aan wandluizen herinnerende lucht.

Sluiten