is toegevoegd aan uw favorieten.

De flora van Nederland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

B. Kelkbladen 4 spoedig afvallend. Kroonbladen 4, waarop 4 bekervormige biikroonbladen (honigklieren; liggen, die met den rand aan den bloembodem zijn vastgehecht Vrucht een veelzadige, hauwachtige doosvrucht. Kruidachtige plant. E,.lmedinra blz. 180.

1. Berberis L')• Berberis.

B. vul garis;) L. Zuttrbes (fig. 211).

Een sterk vertakte heester met boogvormig overhangende of rechtopstaande gegroefde, grijsachtige takken en geel gekleurd hout. In den zomer zijn'

de takken met 2-erIei soort van bladen bezet. Ten eerste vindt men bladen, die in doornen zijn veranderd en deze loopen veelal in 3 naaldvormige spitsen uit en dicht boven deze doornen ontstaan korte zijtakken, die met de tweede soort bladen, gewone, bezet zijn. Aan den top dier takjes zit een knop, die het volgend voorjaar uitloopt tot een bloemtros of tot een gewone tak, waaraan zich dan hetzelfde herhaalt. De bladen der korte takken vallen in het najaar af, doch de doorn blijft staan. De bladen zijn kortgesteeld, langwerpig-omgekeerd eirond, gewimperdgezaagd. De doornen zijn korter dan de bladen.

De bloemen vormen veelbloemige, hangende trossen aan het eind der korte takken; deze trossen zijn langer dan de bladen, de bloemen zijn geel, sterk riekend, de tonbloem is mppst

Berber,s vuigans. 5-tallig. In de bloemen is de kelk 6-9-bladig

o. hl-en,. „ stamper, , vrucht- ^ ^ \ ^ k™0""'

tros, ti. hes in doorsnede. bladen zijn 6 in getal, staan tegenover de

. ,kelkbladen in twee rijen, zijn hol, met 2 langwerpige klieren aan den voet van ieder. Meeldraden zijn er 6, zij staan tegenover de kroonbladen en leggen zich bij aanraking van de binnenzijde van den voet der helmdraden tegen den stempel. Er is 1 stamper met een zeer korten stijl en een schijfvormigen stempel. De vrucht is een lanjnverpige, levendig rood gekleurde, zuursmakende besmet 1—3 zaden 9-24 dM r. Mei, Juni.

Biologische bijzonderheden. De heester is door zijne doornen uitstekend eschut tegen het afvreten der bladen door dieren, want de jonge bladen vooral zitten geheel binnen die stekende deelen. Daarbij komt nog dat de plant eenigszins vergiftig is en verder, dat bij oudere planten zich wortelknoppen ontwikkelen, zoodat de plant zelfs kan blijven bestaan, al zijn ook de bovenaardsche deelen afgevreten.

Wat de bloemen betreft, doet het vereenigd zijn tot trossen de vrij kleine Moemen flink opvallen en ook is de binnenzijde der kelkbladen geel, evenals i ook de kroonbladen zijn. De bloemtrossen hangen in de jeugd en ook

Va" °:iekschc berberi: sche'P> hetgeen dan betrekking zou hebben p den hollen vorm der kroonbladen. volgens anderen een verbastering van amirbaris zooals volgens Dodonaeus de plant in Turkije heette. •) vulgaris = gewoon. S'