Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als de bladen dezer plant door den direkten zonneschijn getroffen worden, doen zij hetzelfde, wat zij ook des nachts gaan doen, zij nemen den zoog. slaapstand aan, d. w. z. de blaadjes bewegen zich naar beneden, tot zij bijna vertikaal neerhangen en de helft van ieder blaadje buigt zich om de middennerf wat om, zoodat de ondervlakten van 2 naast elkaar liggende helften tegen elkaar komen te liggen. Daardoor wordt verkregen dat des nachts het uitstralend oppervlak veel kleiner is en ook wordt de verdamping aanzienlijk verminderd, doordat juist de vlakten, die de huidmondjes dragen, tegen elkaar liggen. Beide omstandigheden werken samen om het warmteverlies der dunne blaadjes te doen verminderen.

Dat ze ook in het zonlicht dien stand aannemen, staat in verband met hunne bijzondere gevoeligheid voor dat licht. Als zij toch den slaapstand aannemen, treffen de zonnestralen de bladen slechts zeer schuin en doen geen schade aan het bladgroen, bovendien wordt zoo ook de overmatige verdamping verhinderd.

De bloemen dezer plant hebben in hare roode aderen een honigmerk, terwijl ook de geel gekleurde nagel, die onmiddellijk boven de honigklieren staat, als zoodanig dienst doet. De honig toch verzamelt zich in 5 verdiepingen aan den voet der bloemkroon. Deze verdiepingen worden door vleezige, tot aan de meeldraden reikende aanhangsels van de nagels der kroonbladen gevormd. De lengte der stijlen is verschillend. Soms staan de stempels boven de helmknopjes, soms er tusschen. Het insectenbezoek is gering, ook in verband met den vroegen bloeitijd. De later komende kleistogame bloemen graven zich vaak in den grond en laten daar de vruchten rijpen.

Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen, die veelal eenigszins vochtig zijn, in geheel Europa voor. Bij ons is zij op dezelfde plaatsen vrij algemeen, vooral op zand- en Iössgrond.

Volksnamen. De plant heet hazenklaver in het Oostelijk deel van Geldeiland en Overijsel en in Zuid-Limburg, koekoeksbrood in het Oostelijk deel van Drente, Gelderland en Noord-Brabant, zure klaver in Friesland, Salland, West-Friesland, Zuid-Limburg en op Voorne en Beierland.

0. stricta') L. S t ij v e klaverzuring (fig. 448).

slippen zijn lancet-lijnvormig, niet tegen de doosvrucht liggend. De kroon-

') stricta = stijf.

Uit den penwortel komt een rechtopstaande, ronde, aan den voet meest rood gekleurde stengel, aan wiens voet eenige teere takken ontspringen, die eerst zonder wortel te vormen over den bodem kruipen, verwijderd bebladerd zijn, doch later in de knoopen wortelen en zoo de plant overblijvend maken. De bladen der uitloopers zijn klein en kort gesteeld, die van den stengel grooter, langgesteeld, verspreid staand, zonder steunblaadjes, 3-tallig met omgekeerd hartvormige, gaafrandige blaadjes. De geheele plant is weinig behaard.

De bloemen staan in 2-5-bloemige schermen in de bladoksels, aan lange stelen, die ongeveer even lang als de bladstelen zijn. Zij zijn geel. De kelk-

>1 ƒ B •'

Cxalis stricta Fig. 448.

Sluiten