Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vl. 12, st. 12, tars. I.I, culm. 1.5. Gcogr. dist. Van af de Guiana's tot Venezuela, Columbia en Trinidad. Lok. dist. Het binnenland.

„Blauwkop Trogons, eng. Blue-headed Trogons, fr. Trogon a tête bleue, gelijken in kleur veel op de voorgaande soort, doch zijn kleiner, terwijl de mannetjes, behalve witte enden, ook zwarte en witte dwarsstrepen aan den staart hebben.

In de lagere zwampachtige streken treft men B. T. zelden aan, hoewel ze veel talrijker in het binnenland voorkomen. Voor het overige komt hunne levenswijze enz. geheel overeen met de gewone Paars-borst— Trogons; beide species staan ook onder dezelfde lokale namen bekend of ook wel als Heegron-Oedoelosofowroe, d. w. z. loutluizenvogel uit het hoogland.

T. m. broedt gedurende het droge seizoen in verlaten spechtenholen of holen in houtluizennesten. Het wijfje legt 2 of 3 witte eieren.

T. ramonianus, Deville & des Murs.

(ƒ Ongeveer als T. meridionalis, maar de vl. dekv. geheel zwart. Jonge mannetjes hebben evenwel eenige witte stipjes, streepjes enz., aan de vl. dekv. en zijn dan niet van de jongen der voorgaande soort te onderscheiden, evenmin als de wijfjes. Geogr. dist. Ecuador, Peru en Fr. Guiana.

De Zwartvleugel Trogon, eng. Black-winged Trogon, fr. Trogon a ailes noires, gelijkt sprekend op de voorgaande soort, maar volwassen mannetjes hebben geen witte vlekjes aan de vleugeldekvederen. De wijfjes en jongen echter van beide species komen geheel met elkander overeen. En dit doet mij wel wat aan het soortverschil twijfelen.

T. melanurus. Swains. = td., Cab, in Sc/iomb. Reis.

Knevelvlekken, kaken en kin zwart; overig gedeelte v. d. kop, bov.d. en borst groen met bronsachtigen en blauwen weerschijn ; borstband wit overgaande in bloedrood aan de overige ond.d.; dijen zwart ; vleugels zwart; basis der slagp.

4

Snavel van Trogon meridionalis.

Sluiten