Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in Vlaanderen en Zeeland het Evangelie, terwijl Limburg en Noord- Brabant eveneens de stem van een Apostel hoorden. Het was de H. Lambertus, die met de kroon der Evangelie-predikers ook die der Martelaren vereenigt. Zijn naam is nog in groote eer bij de nakomelingen van hen, wien hij eens de leer des Zaligmakers verkondigde. De H. Wiljridus, bisschop van York , en de li. Wigbertus, uit Ierland afkomstig, doorkruisten een deel van Friesland om de bewoners met het ware geloof bekend te maken; maar hunne prediking had nog geen blijvend gevolg.

3. Het was den grooten heiligen Willibrordus voorbehouden, meer duurzame vruchten van bekeering onder de Friezen voort te brengen.

Nauwelijks was Wigbertus naar zijn vaderland teruggekeerd, of Willibrordus scheepte zich met elf ijverige medegezellen naar ons land in. Toen hij echter voet aan wal zette, vond hij het oogenblik minder gunstig voor de prediking van het Evangelie. De Friezen hadden Utrecht en de streken langs den Rijn bemachtigd r en toonden zich volstrekt niet genegen de geloofsverkondigers te aanhooren. Daarom wendde zich Willibrordus tot Pepijn van Herstal, die den heilige naar Rome zond , om van den Paus zeiven zijne zending te ontvangen, terwijl hij aan de elf medehelpers van den Apostel de plaatsen aanwees, waar zij het geloof konden prediken. Ondertusschen trok Pepijn tegen de Friezen op, en ontnam hun de veroverde gewesten. Dadelijk na zijn terugkeer uit Rome begon Willibrordus met de zijnen te werken aan de bekeering onzer voorouders , en weldra lieten velen zich doopen. In het jaar 695 ging hij andermaal naar Rome, waar hij op

Sluiten