Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stemmen. De klokken in den toren luiden, dé vuurroeren knallen, de jachthorens schetteren ; en de kreten der jagers en het bassen der honden doen u denken aan eene algemeene jacht. Eenige oogenblikken later treedt een troep kluchtmakers en hofnarren binnen, die door hunne vertooningen en kwinkslagen de lachspieren der feestelingen in beweging brengen.

Doch opeens verstomt het leven: aller blikken richten zich naar de breede achterdeur. Wij zien een reus binnentreden, gedost in een mantel van groene zijde. In zijne eene hand zwaait hij eene zware strijdbijl en met de andere leidt hij een olifant, op welks rug eene deftige dame zetelt, geheel in rouwgewaad gehuld. Deze vrouw moest de heilige kerk verbeelden, die haren nood kwam klagen over den hoon, haar door de Turken aangedaan. Allen luisteren met gespannen aandacht. Zoodra ze heelt uitgesproken, verheft zich Filips van zijn zetel en doet de gelofte, dat hij haar zal ter hulp snellen, waarin hij wordt nagevolgd door de voornaamste vorsten, edelen en ridders, daar vergaderd. Nu zult gij ook begrijpen, waarom dit feest den naam van gelofte-feest draagt.

Had men nu de daad gevoegd bij het woord, en had de hertog van Bourgondië, daartoe door den Paus opgewekt, zijn doel bereikt, dan had een hoogst verdienstelijke daad dit groote feest besloten. Maar de geschiedenis zegt ons, dat de ramp, die men had moeten voorkomen, over Konstantinopel kwam. De stad viel in de macht der gezworen vijanden van beschaving er. Christendom!

Sluiten