Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den!" Het gezicht van den nieuwen vijand jaagt "Wellington den schrik in het hart. « Dat de avond viel, of dat Blücher kwam !" zuchtte hij. En Blücher

kwam inderdaad.

l«|. Daar dondert het Pruisisch geschut, daar dreunt de grond onder de hoeven der paarden. De moed herleeft in de harten der bondgenooten en van rij tot rij weergalmt de kreet: « Daar is Blücher, daar zijn de Pruisen !" Toch rukt Napoleons garde voort, hij zelf aan hare spits, en doet de Engelschen wijken. Maar plotseling stuiten de overwinnaars op de voorste gelederen der Pruisen. Deze openen een moorddadig vuur op Napoleons dapperen. Tot staan gebracht, weten zij toch van geen wijken ; zij vallen, maar niet zonder hun leven duur te verkoopen. En de keizer ? Ook hij wil sneuvelen met de zijnen.... doch neen, de eeivolle dood op het slagveld is hem ontzegd. Eenige zijner getrouwen nemen hem in hun midden en .Napoleon vlucht, door slechts één zijner adjudanten vergezeld. Ondertusschen weergalmen de velden van Waterloo van de blijde zegekreten der overwinnaars.

II. Zoo eindigde deze gedenkwaardige slag: de laatste wanhopige poging van !• rank rijks keizer, het schitterendste wapenfeit der bondgenooten en de bekrachtiging van den vrede voor ons halt werelddeel. De overwinnende troepen rukten hrankryk binnen en Napoleon, die naar Amerika wilde vluchten , viel den Engelschen in handen. Naar Engeland gevoerd, werd hem het landen ontzegd, en een vonnis der overwinnaars wees hem St-Helena, een rotsachtig eiland inden Atlantischen Oceaan, tot verblijfplaats aan. Daarstiert de diep vernederde keizer, die eene heiligschennende hand aan den Paus had geslagen, in het jaar 1821.

Sluiten