Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toestand van sommige dgken; want het was juist ebbe en zijn «re-

3ÜL°Pg aï m verrukking, toen hg door de beschouwing der droge wadden en der kleur van het zeewater boven de banken,

vormen'kon' "P ™ dö voormalige gedaante der zeekust

JEe£r °P zoke*en, ^ond nadat zij zich verlustigd hadden met een wandeling over de bekoorlijke heuvelen van het Gaasterland, kwamen ^ÏÏYek!re jr ?' L 0 een binnenwater gelegen, waar zij den !ük ? ?°?r *? hengen. Zij troffen noch den kastelein aan,

a m, asteleinake, die beiden naar eene naburige kermis getrokken waren, en de dienstmaagd durfde het niet op zich te nemen

^®nHi)'-LZ,TQ<!ereu*?mer, aan,te 7«ze?' gelijk zij verzocht hadden, l^mnan ^ aldaar het gedurende den dag opgeteekende in orde te ft™ brengen. Zg zouden zich intusschen spoedig met het denkbeeld getroost hebben, dat zi][ aan den publieken haard wellicht het een ot ander opmerkenswaardigs vernemen zouden, ware niet Gerrit Van }j9p!jni. S,ePlaaSd geweest, waardoor hij zich Ferhoud gevoelde tot de genoegens van een gezellig on-

Zij maakten echter van den nood een deugd, en traden het hun aangewezen benedenvertrek binnen, waar zij een viertal personen gezeten vonden, die zich, voor zooveel de avondschemering toeliet Z„ i. r onderscheiden, met den geur van de Friesche baai en van het bittere vocht in stille bedaardheid verlustigden. Nadat de gewone groete en het hartelijke vaar jou wel? over en weder gebeld waren, haalde Gerrit zijn zakdoek uit en plaatste zich aan een tafel in de houding van iemand, die met kiespijn gekweld is:

♦J55 :!u 3 ^ *e ®en,.droeyig gezicht, legde den elleïoog op de tafel, den doek in de linkerhand en de linkerwang op den doek, sloeg de beenen over elkander, en bleef met de rechtervingers krampachtig op de tafel trommelen.

zeide Willem: „stop een pijp; dat zal u goeddoen: ik zal mtusschen een flesch wijn laten aanrukken, en dan zult gij uw kwalen wel vergeten. Is dat niet een tarief van wijnen, daarginds? — Voorwaar! zij schijnen hier wel voorzien te zijn! beter dan men in een landherberg verwachten zoude! Videamus!"

Dit zeggende trad hij naar een groot blad toe, hetwelk in een bouten lijst gevat voor den schoorsteen hing, en hetgeen hij voor een wnnkaart had aangezien. Hij bemerkte echter bij 't naderen dat Hij zich vergist had; het opschrift, daarboven geplaatst, luidde als volgt:

TARIEF DER GALAMADAMMEN.

r JlS?/ad ammen!" riep hij, zich verbaasd omdraaiende: „eilieve (jerrit. Het schijnt, dat er een bijzonder Tarief is voor de dames die hier vertenng maken. Maar waar is nu het Tarief voor de uraia-üeeren r

_ "-F??1® g'j z'j£ een ezelskop!" zeide Gerrit, zonder zich te verwaardigen, slechts even zijn houding te veranderen! „Het is het

Sluiten